ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ات بودن ، توانم را گرفته است

ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ات بودن ، توانم را گرفته است
عشق ِ تو جانم ! آخ..جانم را گرفته است 

چاقو شده مهر ِ تو روی گردنم ، کُند 
این مرگ ِ تدریجی امانم را گرفته است

خون میخورم شاید بخندانم تو را باز 
اندوه ، مغز ِ استخوانم را گرفته است 

ترمیم ِ زخمی که منم را دیر کرده 
رنجی که از تن تا روانم را گرفته است 

به لکنت افتاده زبان ِ اعتراضم
بار ی که بر دوشم ، زبانم را گرفته است 

آغوش تو امنیتِ دریاست ، اما 
از من تمام ِ آسمانم را گرفته است

(