#مریم_افتخاری

#مریم_افتخاری


از راننده تشکر کردم؛ دگمه ی آیفون رو فشردم و به دیوار تکیه دادم تا درو باز کنن. والا کی حوصله داره دنبال کلید بگرده!
در با صدای تیکی باز می‌شه. از سه چهار تا پله ی ورودی می‌گذرم و به هال می‌رسم.
ما یک خانواده ی 4 نفره هستیم اما چند سالی می‌شه که شدیم 3 نفر. راستش حساب روزا از دستم در رفته نمی‌دونم از وقتی که "نیما‌" رفته آلمان چقدر گذشته؛ 4سال یا شاید هم بیشتر.
انقدر درگیر کار و دانشگاه شدم که حتی فرصتی برای دلتنگی هم ندارم...
سلام بلند بالایی می‌کنم که بی جواب می‌مونه. خب معلومه ساعت نزدیک سه بعد از ظهره؛ قرار نیست تا الآن منتظرم بمونن تا با هم نهار بخوریم!
شونه هامو بالا انداختم و از پله ها بالا رفتم. سمت راست اولین اتاق برای نیماست که خیلی وقته دست نخوردست... اتاق کناری اتاق من و روبه روش اتاق مامان باباست و اتاق مهمان هم نداریم. کلاً خونه ی ما برای مهمون تعبیه نشده و میهمانان عزیزمون رو در هال یا اتاق های شخصی مان می‌چپانیم!

بعله وقتی در اتاق من عین چی بازه، یعنی مامان خانم اونجا بوده. حالا صد دفعه بهش تأکید کردم دوست ندارم کسی بره تو اتاقم... کیه که گوش بده؟!
اصلاً حریم خصوصی وجود نداره تو خونه ی ما.
لباسامو در آوردم و مستقیم رفتم به سمت حموم. اتاقم به شکل ال هست و اون ته تها سرویس دارم و جاتون خالی از این بابت کلی حال می‌کنم !

بعد از یک ربع بیست دقیقه بالأخره از آب دل کندم. بند حولمو گره زدم و طبق عادت در اتاقم رو قفل کردم. جون شما بی احترامی نشه ولی به این بابا هم اعتمادی نیست، یهو دیدی بی حواس نیلا کنان اومد داخل!

دلم می‌خواد همین جوری بیفتم بخوابم ولی چه کنم که این شکم لامصب به قار و قور افتاده.
یعنی من تنبل ترین دختر رو زمینم چون هرگز به موهام سشوار نمی‌کشم. به نظرم کلاً وقت تلف کُنیه!
_نیلا مامان؟ ... بیا غذاتو بخور
یه تی شرت و شلوارک قرمز مشکی پوشیدم؛ داشتم موهامو می‌بستم که... بله دستگیره ی در بالا و پایین شد! بفرما نگفتم بهتون؟!
-نیلا...نیلا؟...باز این درو قفل کردی دختر؟
درو باز کردم :
-به به سلام مامان خانم... چه طوری؟!
مامان یه نگاه به موهای نم دارم انداخت و سرشو به طرفين تکون داد:
-باز که موهاتو خشک نکردی سرما می خوریاااا؟
صورتشو بوسیدم:
-نترس هیچیم نمی‌شه!

#انجمن_ناول_تیک
#رمان_پارت_دوم
#مریم_افتخاری
https://noveltick.ir/