زیر سایه‌ی آشوبگر p70

پوزخندی زد و گفت:
_وقتی فهمیدی جاناتان به اعتمادت خیانت کرده چه حسی پیدا کردی؟...دردناک بود نه؟...من صد برابر این حس رو داشتم وقتی داشتن منو میبردن و تو هیچ کاری نمیکردی.....هر چی صدات میزدم و کمک میخواستم خودت رو به نشنیدم زدی......من فقط تو رو داشتم.....خیلی حس بدیه بفهمی کسی که تو اوج مشکلاتت بهش دل بستی باورت نداره
قطره اشک سردم روی گونم سر خورد
پس اونم بهم دل بسته بود
سرمو پایین انداختم:
_حق داری..ولی من حتی وقتی نداشتم که فکر کنم تحویل دادن تو کار درستیه یا نه .....نمیخواستم باور کنم....هر چقدر جاناتان و سرگرد واقعیت رو به روم میاوردن من نمیخواستم باور کنم
تو چشماش نگاه کردم...لای اشک دیدم رو تار کرده بود:
_چون میدونستم این چشم ها هیچ وقت به من دروغ نگفتن
با پشت دست صورتم رو پاک کردم و بعد از برداشتن کیفم بلند شدم:
_اگه میخوای میتونی یه وکیل دیگه بگیری...حتی گلایه ای ندارم اگه دیگه نخوای من رو ببینی........فقط بدون که خودت راهمون رو از هم جدا کردی
از اتاق که زدم بیرون مستقیم قدم هامو سمت ماشین تند کردم
به محض نشستن سرمو گذاشتم رو فرمول و زار زدم
چی فکر میکرد و چی شد
دیگه حتی جاناتانی هم نبود که باهاش درد و دل کنم و اون رو سرم دست بکشه و آرومم کنه
گریم شدت گرفت...احساس میکردم هیچ کس رو تو دنیا ندارم که بهش پناه ببرم
تا عصر تو خیابون ها بودم بعد هم رفتم به کافه ای که با دوستم قرار داشتم
آخرین باری که دیدمش ۷ ماه پیش برای تولدش بود
با دیدنش رفتم سمتش و در آغوش هم غرق شدیم
_خیلی دلم برات تنگ شده بود ناتالی...یه خبری از من نگیری تو
دستمو گرفتم:
_ببخش مینهی خیلی درگیر بودم
نشستیم و سفارش یه نسکافه و یه چای با چیزکیک دادیم
کلی حرف زدیم و بعد از رفع دلتنگی ها رفتم سراغ اصل مطلب:
_راستش رو بخوای در رابطه با همون پرونده ای که گفتم چند ماهی روش کار میکردم یه زحمتی برات دارم
پرسید: