خون‌آشام‌منP.T,9

جونگ کوک"
کت بلندم رو با دستم صاف کردم و بعد از ادای احترام به زنی که
تو قاب عکس در حال خندیدن بود نگاه غمنکاگی انداختم.
لبخند مادرم همیشه قشنگ بنظر میرسید.اما آدم ها نزاشتن این قشنگی باقی بمونه.یاد گذشته افتادن عصبانیم میکرد و بیشتر حس
تنفر از آدما رو در درونم بیشتر میکرد.از همشون بدم میاد چون اینقد
زندگی کردن نیستن اون ها به خودشون هم رحم نمی کنن...
سوار ماشینم شدم و دستم رو روی فرمون گذاشتم میخواستم به
سمت هتل برم و مثل همیشه دو روز پیش مادرم بمونم اما اگه به
خونه نمیرفتم اون موش سفید به سرش میزنه که می تونه فرار کنه.
با این فکر به سمت خونه راه افتادم.
به نفعته که خونه باشی ا.ت...
سوم شخص:
از خدمتکارا شنیده بود که هرسال این موقع اون موجود ترسناک به
مدت دو روز خونه نمیاد.این باعث شده بود از تهه دلش شاد بشه و
مثل بچه ها آزادانه به اون رودخونه بره.حتی به این موضوع هم فکر
نکرده بود که می تونه فرار کنه فقط دلش می خواست خواسته اش
که انجام ندادنش از اون شب باعث ناراحتیش شده بود رو به پایان
برسون و حسرت انجام ندادنش داخل دلش نمونه...
هر کدوم از لباساش رو گوشه ای پرت کرد و با باکسرش تو آب
پرید.بر خالف تصوری که داشت آب گرم بود و پوست بدنش رو
غلغلک میداد.آب گرم حس خوبی رو بهش متنقل می کرد جوری
که دوست داشت تا اخر عمرش شنا کنه.کف دستاش رو روی آب
کوبید که با پریدن آب داخل چشمش به خنده افتاد.توی حال
خودش بود که موجودات ریزی رو که از خودشون نور تولید میکردن داخل دیدرسش قرار گرفتن.اون کوچولو ها واقعا زیبا بودن.بال
هاشون انگار اکلیل داشت و حسابی درحال درخشش بود.کف دستش
رو باز کرد که یکی از اون ها به سمت دست باز شده ا.ت اومد.انگشت اشارش رو به سمتش برد که با فرار اون کوچولو رو به
رو شد.
_چه زود ترسید...
با خنده به شنا کردنش ادامه داد و گذاشت آب بیشتری بدن نرمش
رو لمس کنه.
اما خبر نداشت این خوشی زود گذره و قراره خوناشامی به سمت
اتاقش قدم ور داره. انقدر غرق خوشی بود که متوجه نبود دوساعت
داره شنا میکنه که تاریک شدن هوا بهش فهموند که خیلی دیر شده
و باید به اون قلعه برگرده...
از اب بیرون اومد و می خواست لباساش رو عوض کنه که سایه ای
روبه روش روی زمین نقش بست. از سایه معلوم بود اون فرد کیه ولی اصال دلش نمی خواست حدسش درست باشه چون اینجوری کارش تمام بود...