به به

به به
لذت یعنی این .
دلدار من در باغ دی می گشت ومیگفت ای چمن
صد حور خوش داری ولی بنگر یکی داری چو من ؟
گفتم صلای ماجرا ما را نمیپرسی چرا ؟!
گفتا که
پرسش های ما بیرون زگوش است ودهن