‍

‍

با تو شبی به دیدن مهتاب می روم
از چشم های کهنه ی یک قاب می روم
وقتی که بوسه زد نفس صبح بر جهان
یکسر به سوی دلهره ای ناب می روم
با یک امید تازه و یک حال بی نظیر
از این رکود خسته ی مرداب می روم
باید رها شد از همه ی قید و بندها
رودم که تا خلیج تو بی تاب می روم
گاهی به سنگ می خورم و گاه صخره ها
موجم که با خیال تو شاداب می روم
وقتی که پر شد از نفست آسمان من
با عطر خوب خاطره ات خواب می روم