چندشاتی جونگکوک(پارت۱۳)
--شروع نمیکنیم؟
+چ.. چرا… چرا شروع میکنیم.
هدفونمو از رو میز برداشتم و روی گوشم گذاشتم. دستم یه ذره میلرزید.
اونم هدفونشو روی گوشش گذاشت.
انگشتمو روی موس گذاشتم و موزیکمونو پلی کردم.
اول صدای جونگکوک توی گوشم پیچید. صدای گرم و صافش مستقیم رفت زیر پوستم.
دست خودم نبود… چشمامو بستم… که از دید جونگکوک پنهان نموند.
برای یه لحظه… برق از سرم پرید.
گرمی دستش پوستمو سوزوند.
چشمامو باز کردم. داشت نگام میکرد. نه مثل همیشه… عمیقتر.
دستمو محکمتر گرفت.
توی چشمای تیلهایش چیزی رو میدیدم که نمیدونستم چه معنیای داره… دلتنگی؟ حسرت؟ یا یه تصمیم جدی؟
پارت جونگکوک توی آهنگ تموم شد و رسید به من.
صورتشو بهم نزدیکتر کرد. از کاری که داشت میکرد انگار مطمئن نبود… نفسش به لبم میخورد.
دستشو آروم پشت گردنم گذاشت. انگشتاش گرم بودن.
داره چه غلطی میکنه؟!
+د… داری چ.. چیکار میکنی؟
طوری آروم زمزمه کردم که اگه بهم نزدیک نبود شاید صدامو نمیشنید.
دم گوشم نجوا کرد:
-کاری که باید خیلی وقت پیش میکردم.
بهم نزدیکتر شد و یهو… زمان واسم متوقف شد…
نمیفهمیدم دورم چه اتفاقی داره میفته. قلبم طوری میتپید که صداشو میشنیدم.
صدای موزیکمون هنوز توی هدفونم میپیچید… اما صداش بلندتر از بوسههای عشق سابقم نبود.
محکم منو گرفته بود… انگار میترسید ولم کنه و دوباره از دستم بده.
انگشتاش توی موهام گره خورده بود.
کمکم داشتم خفه میشدم.
خودشم نفس کم آورده بود اما عمیقتر از قبل ادامه میداد. بوسش عجولانه نبود… اما پر از سالهای از دست رفته بود.
بدون اینکه لحظهای ازم جدا بشه، طی یه حرکت منو رو پاهاش نشوند. دستاش دور کمرم قفل شد.
چرا پسش نمیزنم…؟ چرا نمیزنم تو گوشش و بهش بگم احمق داری چیکار میکنی؟
برای یه لحظه چشمامو باز کردم… فقط برای اینکه ببینمش.
وقتی چشمام باز شد، اونم داشت با چشمای خمارش نگاهم میکرد. لباش سرخ شده بود… نفساش بریده.
موزیک توی گوشم با آخرین نت پیانو تموم شد؛ سکوت سنگینی توی هدفون پیچید…
اما هنوز کار جونگکوک تموم نشده بود.
دستامو روی سینش گذاشتم تا نیفتم.
بدنش داغ شده بود و ضربان قلبش دستمو بالا و پایین میکرد. تند… بیقرار… درست مثل مال من.
کمرمو محکمتر گرفت.
میدونستم لبام کبود شدن… اما اهمیتی نمیدادم.
با صدایی که شنیدم میخکوب شدم.
«جونگکوک شیییی! ا/تتتت! کجا-»
حرفش با مواجه شدن با من و جونگکوک توی اون وضعیت نصفه موند.
«این چه کوفتیه دیگهههه»
اینو گفت و سریع از استودیو رفت بیرون. صدای بسته شدن در، مثل پتک خورد تو سرم.
وای! بدبخت شدیم!
ادامه دارد...
+چ.. چرا… چرا شروع میکنیم.
هدفونمو از رو میز برداشتم و روی گوشم گذاشتم. دستم یه ذره میلرزید.
اونم هدفونشو روی گوشش گذاشت.
انگشتمو روی موس گذاشتم و موزیکمونو پلی کردم.
اول صدای جونگکوک توی گوشم پیچید. صدای گرم و صافش مستقیم رفت زیر پوستم.
دست خودم نبود… چشمامو بستم… که از دید جونگکوک پنهان نموند.
برای یه لحظه… برق از سرم پرید.
گرمی دستش پوستمو سوزوند.
چشمامو باز کردم. داشت نگام میکرد. نه مثل همیشه… عمیقتر.
دستمو محکمتر گرفت.
توی چشمای تیلهایش چیزی رو میدیدم که نمیدونستم چه معنیای داره… دلتنگی؟ حسرت؟ یا یه تصمیم جدی؟
پارت جونگکوک توی آهنگ تموم شد و رسید به من.
صورتشو بهم نزدیکتر کرد. از کاری که داشت میکرد انگار مطمئن نبود… نفسش به لبم میخورد.
دستشو آروم پشت گردنم گذاشت. انگشتاش گرم بودن.
داره چه غلطی میکنه؟!
+د… داری چ.. چیکار میکنی؟
طوری آروم زمزمه کردم که اگه بهم نزدیک نبود شاید صدامو نمیشنید.
دم گوشم نجوا کرد:
-کاری که باید خیلی وقت پیش میکردم.
بهم نزدیکتر شد و یهو… زمان واسم متوقف شد…
نمیفهمیدم دورم چه اتفاقی داره میفته. قلبم طوری میتپید که صداشو میشنیدم.
صدای موزیکمون هنوز توی هدفونم میپیچید… اما صداش بلندتر از بوسههای عشق سابقم نبود.
محکم منو گرفته بود… انگار میترسید ولم کنه و دوباره از دستم بده.
انگشتاش توی موهام گره خورده بود.
کمکم داشتم خفه میشدم.
خودشم نفس کم آورده بود اما عمیقتر از قبل ادامه میداد. بوسش عجولانه نبود… اما پر از سالهای از دست رفته بود.
بدون اینکه لحظهای ازم جدا بشه، طی یه حرکت منو رو پاهاش نشوند. دستاش دور کمرم قفل شد.
چرا پسش نمیزنم…؟ چرا نمیزنم تو گوشش و بهش بگم احمق داری چیکار میکنی؟
برای یه لحظه چشمامو باز کردم… فقط برای اینکه ببینمش.
وقتی چشمام باز شد، اونم داشت با چشمای خمارش نگاهم میکرد. لباش سرخ شده بود… نفساش بریده.
موزیک توی گوشم با آخرین نت پیانو تموم شد؛ سکوت سنگینی توی هدفون پیچید…
اما هنوز کار جونگکوک تموم نشده بود.
دستامو روی سینش گذاشتم تا نیفتم.
بدنش داغ شده بود و ضربان قلبش دستمو بالا و پایین میکرد. تند… بیقرار… درست مثل مال من.
کمرمو محکمتر گرفت.
میدونستم لبام کبود شدن… اما اهمیتی نمیدادم.
با صدایی که شنیدم میخکوب شدم.
«جونگکوک شیییی! ا/تتتت! کجا-»
حرفش با مواجه شدن با من و جونگکوک توی اون وضعیت نصفه موند.
«این چه کوفتیه دیگهههه»
اینو گفت و سریع از استودیو رفت بیرون. صدای بسته شدن در، مثل پتک خورد تو سرم.
وای! بدبخت شدیم!
ادامه دارد...
- ۵۱.۲k
- ۱۳ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط