رنگ تنت رنگ مسی ، نه رنگ پوست هر کسی

رنگ تنت رنگ مسی ، نه رنگ پوست هر کسی

بوی تنت بوی گلِ ، بوی گلهای اطلسی

آه که بهترین کسی ، تو از کدوم راه میرسی

وقتی میای که دیر شده ، نمونده در من نفسی

بیا که وقتش رسیده ، چشمام به راهت خوشکیده

غم هزار ساله ی من ، دیگه به آخر رسیده

هیچ کسی هم صِدام نبود ، شریک غصه هام نبود

کسی که مثل تو باشه ، حتی تو قصه هام نبود

رخت تنت غبار راه ، خاک تموم جاده ها

خورجین اسبت پر عشق ، پر از شکفتن و صدا

قدر تموم آسمون قدر یه قطره شبنمی ، همنفس ستاره ها قدر تموم عالمی