عشق در سایه سلطنت پارت304

خندیدم..
تهیونگ: مری..
مری:جانم..
تهیونگ: همیشه کنارم باش وقتی کنار می همه چیز عالیه
حتی اگه همه چیز بر علیه ام و سخت و مشکل باشه...
گو*نه اش رو بو*سیدم..
مری:همیشه هستم.. تو هم باش
سر تکون داد.
تهیونگ: خیلی وقته شبها راحت میخوابم.. خیلی وقته..
خوشحالم...
ل*بام رو پر ع*طش بو*سید.. بلند خندیدم
صبح تهیونگ که رفت رفتم سراغ نامه ای که دیشب رسیده
بود..خداای من..پدرم حال پدرم خوب نبود..
تو بستر بیماری افتاده بود و میخواست برای آخرین بار منو ببينه..
یه دفعه ای زدم زیر گریه خداا.. پدرم...دلم آتیش گرفت..
سریع با گریه دویدم سمت اتاق تهیونگ یه دفعه ای در اتاقش رو باز کردم..
تهیونگ با 10 یا 12 تا از وزراش تو اتاق بودن که با باز شدن
در همه سرا برگشت سمتم..همه سریع تعظیم کردن
تهیونگ از دیدن اون وضع اشفته ام نگران شد و سریع سمتم اومد و گفت
تهیونگ: همه بیرون
اتاق خالی شد.
تهیونگ: چی شده خانوم؟
زدم زیر گریه و خودم رو تو اغو*شش پرت کردم شوکه بغ*لم کرد..
تهیونگ: مری... چی شده؟ حالت خوبه؟ چی شده بگو دیگه.. قلبم وایستاد..
با گریه گفتم
مری:پدرم..
تهیونگ: پدرت چی؟
مری:حال پدرم خوب نیست.. داره میم*یره..
موهام رو نوازش کرد و روی موهام رو بو*سید..
بلند گریه کردم..
مری:میخواد برای آخرین بار ببینتم.
منو از آغو*شش بیرون کشید و دو طرف صورتم رو گرفت و
درمونده و کلافه
تهیونگ:گفت نمیشه خانوم من...
مری:چرا؟
درمونده گفت
تهیونگ:بچه مون مری.. یادت رفته بار*داری؟
و یه دستش رو اروم روی ش*کم بر*آمده ام کشید..
دستام رو روی دستاش که رو نیمرخ صورتم و ش*کمم بود
گذاشتم و با خواهش گفتم
مری:تهیونگ خواهش میکنم. این میتونه آخرین دیدار من با پدرم باشه..
عصبی گفت
تهیونگ: مرى .. مرى... من میفهمم... ولی سفر سختیه.. تو بار*داری بچه مون..
گریه کردم پیشونیم رو بو*سید..
تهیونگ:گریه نکن.. خواهش میکنم..
با التماس گفتم
مری: من باید برای آخرین بار پدرم رو ببینم.. این آخرین دفعه است...
خیره نگام کرد..سرش رو اروم تکون داد و گفت
تهیونگ: فعلا برو تو اتاقت و استراحت کن...
و متفکر و گنگ عقب کشید..اروم و با بغض سر تکون دادم و از اتاق بیرون اومدم تا شب توی تختم به پدر فک کردم
بچگی هام بازی کردنش باهام خنده ها، دردها، جدایی
اروم اشک ریختم..
هر چی که بود و هرچی که پیش اومده پدرمه.. پدرم و حالا
داره میم*یره با هق هق گریه کردم تهیونگ اومد کنارم و از پش*ت بغ*لم کرد.
تهیونگ: میریم... فردا.. با هم..
سریع نگاش کردم..لبخند باریکی زد و اروم دستی به موهام کشید و گفت
تهیونگ: میتونم نذارم بری و اینجوری تو و بچه مون رو امن و سالم نگه دارم میدونی که میتونم... اما میدونم با این کارم قلبت میشکنه و بانوی من تا ابد دلشکسته میمونه و خودش رو نمیبخشه و دیگه برام شیطونی نمیکنه و از ته دل نمیخنده و این چیزی نیست که بخوام... پس میریم.. من هم همراهت میام و دوتاایی میریم فرانسه..