ای خوشا آب و هوای کربلا

ای خوشا آب و هوای کربلا
گریه کردن پا به پای کربلا
اشک چشمم دانه ای از خوشه است
قلب من یک گوشه از شش گوشه است
پاک میگردد غبار آن ضریح
با پر جبریل و با اشک مسیح
کربلا شهر عطشناک غم است
مدفن آیینه های ماتم است
کربلا قهر است با آب فرات
در دلش خوابیده ارباب فرات
کربلا از اشک زهرا پا گرفت
خیمه هایش روی دلها جا گرفت
کربلا داروی درد زینب است
شاهد رخسار زرد زینب است
کربلا فریاد بغض خنجر است
رد پای خنجری بر حنجر است
کربلا می لرزد از این واهمه
سینه میزد بین مقتل فاطمه
کربلا را هرچه گویم کربلاست
فاش گویم کربلا اشک خداست
قسم به نام حضرت رقیه
دلم به دام حضرت رقیه

کبوترم امید لانه دارم
به روی بام حضرت رقیه

هوای پادشاهی ام به سر زد
شدم غلام حضرت رقیه

چه کربلا که روی داد آن شب
به شهر شام حضرت رقیه

شبیه مادرش شبیه زهرا
شده تمام حضرت رقیه

خرابه را بهشت کرده قبرش
ببین مقام حضرت رقیه

به نهضت حسین داده روحی
غم کلام حضرت رقیه

سه ساله ای که هست آسمانها
به احترام حضرت رقیه

دلم خوش است زائر دمشقم
به یک سلام حضرت رقیه

دعا کنم که منتقم بیاید
به انتقام حضرت رقیه