برده عمارت جئون

پارت ¹⁰⁹
یه گاز بزرگ از همبرگر و مخلفاتش زدم و با ولع شروع کردم به خوردن‌.

اصلا یادم نمی‌اومد آخرین وعده رو کی خورده بودم.

گرسنگی نمیذاشت آداب معاشرت رو به جا بیارم و تعارف کنم.

اون موقع ها جونگکوک روی تغذیه ام حساس بود،هر وقت میرفتم عمارت چیزای مقوی به خوردم میداد.

ولی حالا مرده و زنده ام براش فرقی نداشت:


-همون طور که داری میخوری آدرس خونه تونم بگو

یهو ترس غریبی به دلم افتاد و در حالیکه کورن داگ رو با آب دهنم قورت میدادم لب زدم:

-خونه؟

استاد نیم نگاهی بهم انداخت سوالی پرسید که جوابش رو خوب میدونستم:

-ازدواج کردی؟
حلقه ازدواجت و وقتی بیهوش بودی دور گردنت دیدم

نگاهم رو از استاد دزدیدم و با تیکه های برگر خودم رو مشغول کردم.


حتی گفتنش هم کوچیکم میکرد.


نمیخواستم از ماجرای بوگوم چیزی بفهمه و دیدش نسبت بهم عوض بشه.

هیچ کس یه قاتل رو دوست نداشت:


-نمیخوای در موردش چیزی بگی؟
ازدواجت موفق نیست؟
مشکلی تو زندگیت داری؟
بگو اگه بتونم کمکت میکنم

سرم رو به علامت نه تکون دادم و گفتم:

-نه استاد...موضوع این نیست
فقط ماجراش خیلی طولانیه

استاد به جاده اشاره کرد و لبخند زد:

-مسیر ما هم طولانیه پس همون طور که میخوری تعریف کن

نگاهم رو دوخته بودم به غذاها و با ناراحتی گفتم:

-باور کنید...چیز خاصی نیست

یعنی...دلم نمیخواد در موردش حرف بزنم
یه روزی که آماده بودم براتون میگم
خیلی سخته...

-باشه...اذیتت نمیکنم
حالا غذات و بخور...

فقط میدونی که هر مشکلی بود میتونی روم حساب کنی

نگاهی به نیم رخ مهربونش انداختم و گفتم:
-راستش...میدونم زشته...

یعنی توقع زیادیه...ولی یه کار میخوام که تو دانشگاه باشه
نمیتونم بیرون کار کنم
-چه خوب ک گفتی
من دنبال کسی میگشتم ک تو دفاعیه نوشتن کمکم کنه
هم بابتش پول خوبی بهت میدم هم اسمت رو توی مقدمه اش مینویسم

پارت هدیه