عزیز من چه شده دست بر کمر داری

عزیز من چه شده دست بر کمر داری

گذشته نیمه ای از شب هنوز بیداری؟

 

دوباره پیرهنت پر ز خون شده مادر

برای شستن این جامه درد سر داری

 

دعا نکن اجلت زودتر از من برسد

فقط بگو چه کنم تا که دست برداری

 

سه ماه گوشه این خانه بستری هستی

سه ماه می شود اما هنوز بیماری

 

اگر چه زخم تو را شسته ام ولی انگار

به باغ پیرهنت باز لاله می کاری

 

به یاد محسن خود باز می روی از حال

زیاد فکر نکن، مادرم نکن زاری

 

تن تو آب شده بی رمق شده اما

هنوز عین سپاه علی علم داری

 

همین که قوت قلب پدر شدی کافی ست

نیاز نیست بگیری به دوش خود باری

 

سه ماه می گذرد از اصابت مسمار

ولی دوباره از این زخم، خون شده جاری