پارت ۷
سانمی.
به نظر زندهاس رنگوکو. آره بابا داره نفس میکشه.
ایگورو، چقدر سر و صدا میکنید؟
حضور گیو رو هم حس میکردم.
صدای تنگن اومد، خدا رو شکر که زنده است.
گیو، شما خیلی حرف میزنید. تمرکزمو به هم میزنید.
سانمی، تو، تو خفه شو دیگه.
گیو، خیلی خب. تقاص این کارتو میدی.
سانمی بیش از حد بهم نزدیک شده بود. ایول، یک، دو، سه، حالا!
بلند شدم و پخ گفتم که سانمی دو سه متر عقب رفت.
پس چی شد؟ پس اون کار آقای شجاع. هر هر میخندیدیم.
سانمی با عصبانیت از بازوم گرفت و بلندم کرد. وای، قراره شهید بشم.
رو به اون چهارتا گفتم: بای بای! اگه مردم به تانجیرو بگید بیاد سر قبرم.
همه شروع کردم به خنده.
کمی جلوتر جعبهام افتاده بود. سانمی با بیحوصلگی گفت:
کوچولو شو، برو داخل جعبهت.
باشه یواش گفتم و تو جعبه رفتم که دیدم اون چهارتا هم دارن میآن.
خوبه، حداقل تنها نیستم.
اینقدر راه میره خسته نمیشه؟ واقعاً که.
کمی بعد بلند سلام داد که همه جوابشو دادن.
جعبه رو انداخت و گفت بیا اینو جمع کن.
در رو باز کردم که با قیافه نگران تانجیرو روبرو شدم و جلد پریدم بغلش.
داداشی!
خنده دستشو دورم حلقه کرد و گفت باشه، باشه، منم دلم برات تنگ شده بود.
شب بود و هلال ماه تو آسمون خودنمایی میکرد. همه روی ایوان عمارت نشسته بودیم.
سر آرام به شونه تانجیرو تکیه دادم که دستشو دورم حلقه کرد.
منم خیلی دلم برات تنگ شده بود.
آرام خندیدم و به بقیه نگاه کردم.
سانمی و گنی مشغول حرف، مشغول حرف زدن. کوچو ساما با خواهرش در حال سمسازی و بقیه مشغول هر کاره خودشون بودن.
چی؟
این صدای چیه؟
به دنبال صدا رفتم.
به نظر زندهاس رنگوکو. آره بابا داره نفس میکشه.
ایگورو، چقدر سر و صدا میکنید؟
حضور گیو رو هم حس میکردم.
صدای تنگن اومد، خدا رو شکر که زنده است.
گیو، شما خیلی حرف میزنید. تمرکزمو به هم میزنید.
سانمی، تو، تو خفه شو دیگه.
گیو، خیلی خب. تقاص این کارتو میدی.
سانمی بیش از حد بهم نزدیک شده بود. ایول، یک، دو، سه، حالا!
بلند شدم و پخ گفتم که سانمی دو سه متر عقب رفت.
پس چی شد؟ پس اون کار آقای شجاع. هر هر میخندیدیم.
سانمی با عصبانیت از بازوم گرفت و بلندم کرد. وای، قراره شهید بشم.
رو به اون چهارتا گفتم: بای بای! اگه مردم به تانجیرو بگید بیاد سر قبرم.
همه شروع کردم به خنده.
کمی جلوتر جعبهام افتاده بود. سانمی با بیحوصلگی گفت:
کوچولو شو، برو داخل جعبهت.
باشه یواش گفتم و تو جعبه رفتم که دیدم اون چهارتا هم دارن میآن.
خوبه، حداقل تنها نیستم.
اینقدر راه میره خسته نمیشه؟ واقعاً که.
کمی بعد بلند سلام داد که همه جوابشو دادن.
جعبه رو انداخت و گفت بیا اینو جمع کن.
در رو باز کردم که با قیافه نگران تانجیرو روبرو شدم و جلد پریدم بغلش.
داداشی!
خنده دستشو دورم حلقه کرد و گفت باشه، باشه، منم دلم برات تنگ شده بود.
شب بود و هلال ماه تو آسمون خودنمایی میکرد. همه روی ایوان عمارت نشسته بودیم.
سر آرام به شونه تانجیرو تکیه دادم که دستشو دورم حلقه کرد.
منم خیلی دلم برات تنگ شده بود.
آرام خندیدم و به بقیه نگاه کردم.
سانمی و گنی مشغول حرف، مشغول حرف زدن. کوچو ساما با خواهرش در حال سمسازی و بقیه مشغول هر کاره خودشون بودن.
چی؟
این صدای چیه؟
به دنبال صدا رفتم.
- ۸.۹k
- ۰۲ آبان ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط