‌‌
پنج شنبه ها كه از راه مى رسند؛ 
قلبم تندتر مى زند!...‌
مثل ميزبانى مى‌شوم كه بايد براى مهمانى جمعه، خودش را آماده كند!...‌
با اين تفاوت كه بايد همراه خانه و كاشانه‌ام؛ دلم را نيز رفت و روب كنم!...‌
راستى! چه معركه‌اى مى‌شود تو مهمانم باشى و من، ميزبانى‌ات را كه نه! افتخار خادمى‌ات را پيدا كنم!...‌‌
ترسم تو بيايى و من آن روز، نباشم!...‌
امير بى قرينه؛ سلام!...‌
‌‌