پارت یازدهم: مرد مرموز کنار یونگی! 🖤
پارت یازدهم: مرد مرموز کنار یونگی! 🖤
نویسنده: ریحانه
ساعت ۶ عصر | عمارت تهیونگ
تهیونگ، جیهوپ، جین و نامجون دور میز جمع شده بودند.
جیهوپ عکس را روی صفحه نمایش داد.
جیهوپ: «این همون مردیه که امروز کنار یونگی بود.»
جین: «چهرهش آشناست...»
نامجون: «صبر کن! این مرد قبلاً توی پرونده خانواده جئون بوده.»
تهیونگ: «یعنی از گذشته جونگکوک خبر داره؟»
جیهوپ: «احتمالش زیاده.»
در همین لحظه جونگکوک وارد اتاق شد.
جونگکوک: «چرا همه دوباره جلسه گرفتین؟»
تهیونگ سریع لپتاپ را بست.
جونگکوک: «هی! چی رو قایم میکنین؟»
جیهوپ: «چیزی نیست کوکی.»
جونگکوک: «جیهوپ هیونگ، من بچه نیستم!»
تهیونگ لبخند کوچکی زد.
تهیونگ: «بیا اینجا.»
جونگکوک کنار او نشست.
تهیونگ: «فقط داریم درباره مردی که امروز دیدیم تحقیق میکنیم.»
جونگکوک: «همون مردی که کنار یونگی بود؟»
همه با تعجب به او نگاه کردند.
جین: «تو از کجا فهمیدی؟»
جونگکوک: «وقتی یونگی رفت، از پشت پنجره دیدمشون.»
ساعت ۸ شب | اتاق جونگکوک
جونگکوک روی تخت نشسته بود و به عکس یونگی نگاه میکرد.
گوشیاش روشن شد.
یک پیام از شماره ناشناس:
«فکر کردی یونگی واقعاً برادرته؟ از هوسونگ درباره گذشتهات سؤال کن.»
جونگکوک اخم کرد.
جونگکوک: «هوسونگ هیونگ؟»
از اتاق بیرون رفت و به سالن رسید.
جونگکوک: «هیونگ!»
هوسونگ: «جانم کوکی؟»
جونگکوک گوشی را جلویش گرفت.
جونگکوک: «این پیام یعنی چی؟»
هوسونگ با دیدن پیام ساکت شد.
جونگکوک: «چرا چیزی نمیگی؟»
هوسونگ: «جونگکوک... یه موضوعی هست که باید بهت بگم.»
ساعت ۸:۳۰ شب | سالن عمارت
همه دور هم جمع شدند.
هوسونگ نفس عمیقی کشید.
هوسونگ: «قبل از اینکه تو و یونگی گم بشین، یه نفر از خانوادهمون مراقبت میکرد.»
جونگکوک: «کی؟»
هوسونگ: «اسمش جئون سونگهو بود. عموی ما.»
جونگکوک: «ما عمو داشتیم؟!»
هوسونگ: «آره. ولی بعد از ناپدید شدن تو و یونگی، اون هم ناپدید شد.»
تهیونگ: «و احتمالاً همون مردیه که توی عکس دیدیم.»
جیهوپ: «پس باید پیداش کنیم.»
جونگکوک با ناراحتی به هوسونگ نگاه کرد.
جونگکوک: «چرا زودتر بهم نگفتی؟»
هوسونگ: «میترسیدم دوباره ناراحت بشی.»
جونگکوک آرام دست هوسونگ را گرفت.
جونگکوک: «دیگه چیزی رو ازم پنهون نکن، باشه؟»
هوسونگ: «قول میدم.»
ساعت ۱۰ شب | اتاق تهیونگ
جونگکوک کنار تهیونگ دراز کشیده بود.
جونگکوک: «تهیونگ؟»
تهیونگ: «جانم؟»
جونگکوک: «فکر میکنی یونگی واقعاً برادرمه؟»
تهیونگ پیشانیاش را بوسید.
تهیونگ: «هر جوابی که پیدا کنیم، من کنارتم.»
جونگکوک لبخند زد و چشمهایش را بست.
اما در همان لحظه...
ساعت ۱۰:۱۵ شب | مکانی نامعلوم
یونگی روبهروی مردی ایستاده بود.
مرد: «با جونگکوک ملاقات کردی؟»
یونگی: «آره.»
مرد: «حقیقت رو بهش گفتی؟»
یونگی: «نه... هنوز نه.»
مرد لبخند سردی زد.
مرد: «پس وقتشه بدونی چرا از هم جدا شدین.»
یونگی با تعجب نگاهش کرد.
یونگی: «منظورت چیه؟»
مرد یک پرونده قدیمی روی میز گذاشت.
روی پرونده نوشته شده بود:
پرونده محرمانه خانواده جئون
نویسنده: ریحانه
ساعت ۶ عصر | عمارت تهیونگ
تهیونگ، جیهوپ، جین و نامجون دور میز جمع شده بودند.
جیهوپ عکس را روی صفحه نمایش داد.
جیهوپ: «این همون مردیه که امروز کنار یونگی بود.»
جین: «چهرهش آشناست...»
نامجون: «صبر کن! این مرد قبلاً توی پرونده خانواده جئون بوده.»
تهیونگ: «یعنی از گذشته جونگکوک خبر داره؟»
جیهوپ: «احتمالش زیاده.»
در همین لحظه جونگکوک وارد اتاق شد.
جونگکوک: «چرا همه دوباره جلسه گرفتین؟»
تهیونگ سریع لپتاپ را بست.
جونگکوک: «هی! چی رو قایم میکنین؟»
جیهوپ: «چیزی نیست کوکی.»
جونگکوک: «جیهوپ هیونگ، من بچه نیستم!»
تهیونگ لبخند کوچکی زد.
تهیونگ: «بیا اینجا.»
جونگکوک کنار او نشست.
تهیونگ: «فقط داریم درباره مردی که امروز دیدیم تحقیق میکنیم.»
جونگکوک: «همون مردی که کنار یونگی بود؟»
همه با تعجب به او نگاه کردند.
جین: «تو از کجا فهمیدی؟»
جونگکوک: «وقتی یونگی رفت، از پشت پنجره دیدمشون.»
ساعت ۸ شب | اتاق جونگکوک
جونگکوک روی تخت نشسته بود و به عکس یونگی نگاه میکرد.
گوشیاش روشن شد.
یک پیام از شماره ناشناس:
«فکر کردی یونگی واقعاً برادرته؟ از هوسونگ درباره گذشتهات سؤال کن.»
جونگکوک اخم کرد.
جونگکوک: «هوسونگ هیونگ؟»
از اتاق بیرون رفت و به سالن رسید.
جونگکوک: «هیونگ!»
هوسونگ: «جانم کوکی؟»
جونگکوک گوشی را جلویش گرفت.
جونگکوک: «این پیام یعنی چی؟»
هوسونگ با دیدن پیام ساکت شد.
جونگکوک: «چرا چیزی نمیگی؟»
هوسونگ: «جونگکوک... یه موضوعی هست که باید بهت بگم.»
ساعت ۸:۳۰ شب | سالن عمارت
همه دور هم جمع شدند.
هوسونگ نفس عمیقی کشید.
هوسونگ: «قبل از اینکه تو و یونگی گم بشین، یه نفر از خانوادهمون مراقبت میکرد.»
جونگکوک: «کی؟»
هوسونگ: «اسمش جئون سونگهو بود. عموی ما.»
جونگکوک: «ما عمو داشتیم؟!»
هوسونگ: «آره. ولی بعد از ناپدید شدن تو و یونگی، اون هم ناپدید شد.»
تهیونگ: «و احتمالاً همون مردیه که توی عکس دیدیم.»
جیهوپ: «پس باید پیداش کنیم.»
جونگکوک با ناراحتی به هوسونگ نگاه کرد.
جونگکوک: «چرا زودتر بهم نگفتی؟»
هوسونگ: «میترسیدم دوباره ناراحت بشی.»
جونگکوک آرام دست هوسونگ را گرفت.
جونگکوک: «دیگه چیزی رو ازم پنهون نکن، باشه؟»
هوسونگ: «قول میدم.»
ساعت ۱۰ شب | اتاق تهیونگ
جونگکوک کنار تهیونگ دراز کشیده بود.
جونگکوک: «تهیونگ؟»
تهیونگ: «جانم؟»
جونگکوک: «فکر میکنی یونگی واقعاً برادرمه؟»
تهیونگ پیشانیاش را بوسید.
تهیونگ: «هر جوابی که پیدا کنیم، من کنارتم.»
جونگکوک لبخند زد و چشمهایش را بست.
اما در همان لحظه...
ساعت ۱۰:۱۵ شب | مکانی نامعلوم
یونگی روبهروی مردی ایستاده بود.
مرد: «با جونگکوک ملاقات کردی؟»
یونگی: «آره.»
مرد: «حقیقت رو بهش گفتی؟»
یونگی: «نه... هنوز نه.»
مرد لبخند سردی زد.
مرد: «پس وقتشه بدونی چرا از هم جدا شدین.»
یونگی با تعجب نگاهش کرد.
یونگی: «منظورت چیه؟»
مرد یک پرونده قدیمی روی میز گذاشت.
روی پرونده نوشته شده بود:
پرونده محرمانه خانواده جئون
- ۴۶
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط