آقاجانمممممم

آقاجانمممممم
یاااا صاحب الزمان عج
بچه ها قد کشیدن، جوونا پیر شدن.....
آقا
مولا
ارباب
طاقتم برفت و امیدی نماند...
خسته ام از ندبه خوانی...
بیا که با تو زمزمه کنم زندگانی را، خدا را...
آقا جانم من هم دلم می خواهد بدانم راه و رسم عاشقی با خدا را...
دلم می خواهد در مدینه ی فاضله ی تو زندگی کنم...
دلم می خواهد به درب خانه ات بیایم
ببینمت و از دیدنت تمام وجودم غرق تماشایت شود...
با تو به حج روم، به کربلا، به نجف، به بقیع...
دیوانه می شوم فاطمیه بیاید و تو نباشی...
فاطمیه بیاید و هنوز مادرت چشم انتظار باشد...
آقا من بدِ عالم، اما می خواهم که خوب باشم
پس بیا... به ناله های حضرت زهرا س،
به اشک چشم زینبین،
و به بی خوابی حسنین در این روزها...
منتظریم آقای خوبی ها...برگرد...

آقا اجازه ؟! دست خودم نیست خسته ام
در درس عشق در صف آخر نشسته ام

یعنی نمیشود که ببینم سحر رسید ؟
درس غریب غیبت کبری به سر رسید؟...

آقا اجازه ؟!؟ بغض گرفته گلویمان
آنقدر رد شدیم که رفت آبرویمان

استاد عشق ! صاحب عالم ! گل بهشت

باید که مشق نام تو را تا ابد نوشت...