[♡part¹¹♡]
[♡part¹¹♡]
ویوی نیکولاس.
چندین ساعت به کتک زدنش ادامه دادیم اما فایده ای نداشت،اعصابم خورد شده بود،با یه دستپ الینا رو توی اغوشم گرفتم و با دست دیگه ام تفنگم رو سمت لیام گرفتم،اول به پاش شلیک کردم،صدای فریادش توی فضا پیچید،الینا منقبض شد،میتونستم بگم هنوز از صدای اسلحه میترسید،دستاش پیراهنم رو محکم گرفت.
+دوباره میپرسم،اون مرتیکه کجاست؟!
£نمیدونم.
اینبار به سینش شلیک کردم،صدای جیغش حتی بلندتر شده بود،خون از دهنش سرازیر شده بود،اما همچنان حرف نمیزد،اخرین تیرم رو توی پیشونیش خالی کردم،شونه های الینا با گریه های بی صدا میلرزید،بعد اون اتفاق با شنیدن صدای گلوله ناخوداگاه گریش میگرفت،تفنگ رو انداختم و محکم بغلش کردم.
+متاسفم.نمیخواستم بترسونمت.
از همون بچگی که اینجوری گریه میکرد دلم میخواست هرکاری کنم تا دیگه هیچوقت گریه نکنه،میخواستم فقط لبخند بزنه.اما اون اتفاق حتی لبخندش هم ازش گرفت،الان تقریبا ۱۵ساله من ندیدم الینا حتی یه بار هم از ته دل لبخند بزنه،به خودم قول داده بودم اون لبخند رو به لباش برمیگردونم و هنوز هم سر قولم هستم فقط دیگه نمیدونم چطور.
به ادم هام اشاره کردم که اونجا رو تمیز کنن و الینا رو از اونجا بردم بیرون،روی نیمکت نشوندمش و یه بطری اب از ماشین اوردم و دادم بهش.
+بهتری؟
سر تکون داد،اما چشماش هنوز اشکی و قرمز بودن.همون الینای همیشگی،چشماش بهش خیانت میکنن،میگه خوبم اما چشماش فقط درد رو نشون میدن،نه فقط جسمی،بلکه روحی.
-حالا باید چیکار کنیم؟چجوری میخوایم قاتل داداشم رو پیدا کنیم؟
لرزش صداش قلبم رو به درد می اورد،اما نباید ضعف نشون میدادم،نه جلوی الینا،جلوش زانو زدم و دستاش رو گرفتم،توی چشماش نگاه کردم.
+هرجور شده اون مرتیکه رو برات پیدا میکنم،قول میدم.
-چجوری؟
+فقط بهم اعتماد کن.یه راهی براش پیدا میکنم.
سر تکون داد،بهش قول داده بودم و بهش هم عمل میکنم،هرجور که شده اون کثافت رو پیدا میکنم
ویوی نیکولاس.
چندین ساعت به کتک زدنش ادامه دادیم اما فایده ای نداشت،اعصابم خورد شده بود،با یه دستپ الینا رو توی اغوشم گرفتم و با دست دیگه ام تفنگم رو سمت لیام گرفتم،اول به پاش شلیک کردم،صدای فریادش توی فضا پیچید،الینا منقبض شد،میتونستم بگم هنوز از صدای اسلحه میترسید،دستاش پیراهنم رو محکم گرفت.
+دوباره میپرسم،اون مرتیکه کجاست؟!
£نمیدونم.
اینبار به سینش شلیک کردم،صدای جیغش حتی بلندتر شده بود،خون از دهنش سرازیر شده بود،اما همچنان حرف نمیزد،اخرین تیرم رو توی پیشونیش خالی کردم،شونه های الینا با گریه های بی صدا میلرزید،بعد اون اتفاق با شنیدن صدای گلوله ناخوداگاه گریش میگرفت،تفنگ رو انداختم و محکم بغلش کردم.
+متاسفم.نمیخواستم بترسونمت.
از همون بچگی که اینجوری گریه میکرد دلم میخواست هرکاری کنم تا دیگه هیچوقت گریه نکنه،میخواستم فقط لبخند بزنه.اما اون اتفاق حتی لبخندش هم ازش گرفت،الان تقریبا ۱۵ساله من ندیدم الینا حتی یه بار هم از ته دل لبخند بزنه،به خودم قول داده بودم اون لبخند رو به لباش برمیگردونم و هنوز هم سر قولم هستم فقط دیگه نمیدونم چطور.
به ادم هام اشاره کردم که اونجا رو تمیز کنن و الینا رو از اونجا بردم بیرون،روی نیمکت نشوندمش و یه بطری اب از ماشین اوردم و دادم بهش.
+بهتری؟
سر تکون داد،اما چشماش هنوز اشکی و قرمز بودن.همون الینای همیشگی،چشماش بهش خیانت میکنن،میگه خوبم اما چشماش فقط درد رو نشون میدن،نه فقط جسمی،بلکه روحی.
-حالا باید چیکار کنیم؟چجوری میخوایم قاتل داداشم رو پیدا کنیم؟
لرزش صداش قلبم رو به درد می اورد،اما نباید ضعف نشون میدادم،نه جلوی الینا،جلوش زانو زدم و دستاش رو گرفتم،توی چشماش نگاه کردم.
+هرجور شده اون مرتیکه رو برات پیدا میکنم،قول میدم.
-چجوری؟
+فقط بهم اعتماد کن.یه راهی براش پیدا میکنم.
سر تکون داد،بهش قول داده بودم و بهش هم عمل میکنم،هرجور که شده اون کثافت رو پیدا میکنم
- ۱۵.۰k
- ۱۰ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
