تمام این مدت می توانستم

تمام این مدت می توانستم
عاشق هر رهگذری که می آید
بشوم
و هیچ خیالی هم از تو
در سرم نپرورانم
من می توانستم
دوست داشتن را
نک زبانم بنشانم
و با هر لبخندی
دهان باز کنم و بگویم:
راستی من دوستت دارم
من می توانستم دلم را
جایی جای بگذارم!
می بینی ؟ من می توانستم
نغمه ی عاشقم عاشقم را
دور تا دور این دنیا
رقصان زمزمه کنم
اما تو لعنت به این تو !
که هرکه هم آمد
به حرمت جای پای تو
بر روی چشمان منتظر من
سر خم کرد و به ادای احترام
نماند ! نه که نخواهد بماند نه !
تو نگذاشتی
بس که از این زبان وامانده
در نمی آمد چند کلام دلبرانه !
تمام این سال ها می توانستم
نمانم اما ماندم نه تنها پای تو
من ماندم تا اگر هم نیامدی
دنیا ببیند این حوالی می شود
هر روز هر ثانیه دل را حراج هر
شیرین زبانی نکرد

"عادل دانتیسم "