در آغوش تو. پارت هشتم

در آغوش تو. پارت هشتم

○چرا، خودشه.
$ اوه خدای من باید اینو پست کنم.
○اوه بیخیال کی دیگه به پادشاهی که هیچ قدرتی نداره اهمیت میده فقط اینترنت حروم میکنی.
(رزی:😁😁🪓🪓🩸🩸)
$اه راست میگی.
لوسیفر احساس بدی داشت. احساس پوچی. لوسیفر از اونجا خارج شد. انگار اصلا فراموش کرده بود برای چی رفته.
وارد کوچه ی خلوتی شد و در گوشه ی دیواری نشست.
افکارات به سراغش اومدن.
_*یعنی در این حد بی ارزشم؟ کی انقدر احساسی شدم؟ شاید بخاطر اینه که لیلیث رهام کرد...*
+اوه خدای من! ببین کی اینجاست! پادشاه قد کوتاه.
الستور بود! الستور ارام سر لوسیفر را که میان دست ها و پاهاش قرار داشت بیرون آورد. صورت لوسیفر آغشته از اشک شده بود.
+ اوه علیاحضرت! جدیدن خیلی شکننده شدید. میتونم بپرسم چی اوقاتتون رو تلخ کرده؟
_ بزار من اول از تو بپرسم. تو چرا هر جا میرم هستی؟
+ نمیدونم. شاید فقط میخوام ببینم برای چی با هاسک اومدید به واکس تک؟
_اومده بودیم که..........وای نه فراموش کرده بودم! وای نه حالا دیگه دستم رو نمی گیرههههه! اه دیگه هیچ کاری از دستم بر نمیاد.
+ اوه ولی فکر کنم شما به چارلی قول داده بودید. حالا میخواید به همین راحتی بزنین زیر قولتون؟ چارلی بیچاره.
_نه معلومه که نه........وایسا! تو میتونی کمکم کنی؟
+ اه اونوقت برای چیباید کمکتون کنم؟
_خب بیا باهم یه قرار داد ببندیم........

پایان پارت هشتم🩷🩷🩷