بین زمین و آسمان بودیم.توی هواپیما.داشتیم می رفتیم سوریه.

بین زمین و آسمان بودیم.توی هواپیما.داشتیم می رفتیم سوریه.نگاهم به حاجی بود.سرش را تکیه داده بود به صندلی و چشم هایش را بسته بود.انگار که خوابیده باشد.از شیشه هواپیما دو تا جنگنده آمریکایی را دیدم که مثل لاشخور دوروبرمان می پلکیدند.دلم هری ریخت.ترس برم داشت.فکرم پیش حاجی بود فقط. یک دقیقه گذشت، دو دقیقه.... همان طور که سرش به صندلی تکیه داشت چشم هایش را باز کرد.مثل اینکه آنچه در مغزم میگذرد را بداند، خونسرد گفت: نگران نباش چند دقیقه دیگه میرن.دوباره چشمهایش را بست.
چند دقیقه بعد گذشت.رفتند.
راوی سردار شهید حسین پور جعفری.
دیدگاه ها (۲)

رمان دختری که هیچکس انتخابش نمیکرد

معامله، p36ماشین از محدوده‌ی شهر خارج شده بود و جاده کم‌کم خ...

### 💗 قولی که شکستینور آفتاب آرام‌آرام اتاق را روشن می‌کرد. ...

...پارت پونزدهم....

رمان تهیونگ

🌺 آرامش #حاج_قاسم_سلیمانی در مواجهه با جنگنده‌های آمریکایی🔺خ...

📚 #معرفی_کتاب♥ کتاب "سلیمانی عزیز"✅ گذری بر زندگی و رزم سردا...

[بازی مرگ ]پارت 48با آرنجش به کانتر آن بار شلوغ تکیه داده، ش...

Slave ♡ Season ♡ Part ۱۱۲پشت کرد بهش و قدم برداشت سمته صندلی...

مالِ منپارت ۹ | کابوسشب...عمارت در سکوت فرو رفته بود....فقط ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط