شده هرگز دلت مال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

شده هرگز دلت مال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟
نگاهت سخت دنبال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

برایت اتفاق افتاده در یک کافه ی ِ ابری
ته ِ فنجان ِ تو فال ِ کسی باشد که دیگر نیست؟

خوش و بش کرده ای با سایه ی ِ دیوار وقتی که
دلت جویایِ احوالِ کسی باشد که دیگر نیست؟
این که در بازی دل، باخته ام حرفی نیست
مهر تو بر دلم آویخته ام حرفی نیست
مانده ام با تو چرا زخم زبانم میزنی
این که افسرده ی دلسوخته ام حرفی نیست
انتظارت می کشم شاید بیایی دیدنم
من خودم چشم به در دوخته ام حرفی نیست
عاقبت این عشق آتش می کشد جان مرا
این که آتش را خود افروخته ام حرفی نیست
می روی و من اسیرت می شوم در خویشتن
این قفس را من خودم ساخته ام  حرفی نیست...