‌

‌

میگَما یَعنی یه ذرّه ام دلِت تَنگ‌‌ نشُده ؟
بابا آفَرین ...
فک میکردَم که شایَد بِتونی وَلی دیگه نَه انقَد ..
راستشُ بخوای
من نِمیتونَم ..
نِمیتونَم به نبودَنِت عادَت کُنم ..
دستِ خودَم نیست که ..
تقصیر خودته ، خودت اینجوری خواستی‌‌ ..
حالا ، اینجوری ، شَب ، طولانی ، بیخوابی ، گریه ..
نِمیشه که ..
یَعنی مَن نِمیتونم ..
تو میتونی .. مَرحَبا !
مَن نَه .. وَلی خُب یه چیزی ؛
میشه توام نتونی ؟!
‌