روزها رفتند و من دیگر

روزها رفتند و من دیگر
خود نمی دانم کُدامینم
آن من ِ سَرسخت ِ مغرورم
یا من ِ مَغلوب ِ دیرینم  
بُگذرم گر از سرِ پیمان
می کُشد این غم دِگر بارَم
می نشینم ، شاید او آید
عاقبت روزی به دیدارم