گویا که جهان بعد تو زیبا شدنی نیست

گویا که جهان بعد تو زیبا شدنی نیست
حتی گره اخم خدا واشدنی نیست...
از حاصلضرب من و تو عشق بپا شد
از خاطره ام عشق تو منها شدنی نیست
من با تو همیشه همه جا ما شدنی بود
من با تو شدن ایندفعه گویا شدنی نیست
آغوش من و عشق تو و لحظه ی دیدار
رویای قشنگیست و اما شدنی نیست

گفتم که بمان رفتن تو رنج وعذاب است
سر را به زمین دوخت و گفت ها شدنی نیست
هرکس که ز اسبی به زمین خورد به پا خاست
این بخت زمین خورده من پا شدنی نیست
مهرم به دل هیچکسی حیف نیفتاد......
انگار که در قلب تو هم جا شدنی نیست
انقد زمین خوردم و تا خوردم و هی پا....
این قامت من پیش تو دولا شدنی نیست

از دوری هم هر دو چه بیمارو خرابیم
اندازه ی این عشق که معنااا شدنی نیست
منعم نکنید از قد وبالای بلندش......
سرپیچی از آن قامت رعنا شدنی نیست
از دایره قسمت من هر که جدا شد...
انگار به صد بوسه تمنا شدنی نیست
آن زن که به سیبی بهشتی به فنا داد
اینبار به دو صد سیب که اغوا شدنی نیست
شب های جدایی چه طولانی و سردند.
.هر شب که دراز است که یلدا شدنی نیست
پایان کلامم من و تو ،آخر این شعر.
با وصله و اصرار و دعا ما شدنی نیست