خدای من....

خدای من....
سرم به سوی آسمانت تو را طلب می کنم
و بی تابم بی تاب تر از همیشه
سنگین و بی رمق دلم پر می زند و این چهار چوب تنگ را نمی خواهد و بالا را بهانه می گیرد
گله دارم از بندگانت ....
براستی بنده تو می تمواند فراموش کند از کجا آمده و در نهایت به کجا خواهد رفت
می تواند هر چه دلش خواست بگوید هر چه دلش خواست انجام دهد کجای این بندگی است؟!!!!
من کوچکم و خود بنده ....بنده ای شرمنده و حق قضاوت ندارم
اما دلم سخت گرفته و جز تو کسی را نمی شناسم برای گفتن.....
اینجا دورویی بیدادمی کند دین مال می آورد!!!!!!!!!!!!!
تظاهر به دینداری ارزش شده.... خدایا مگر عشق تو حرف اول را نمی زند؟
مگر مامن عشق دل نیست؟ مگر حرف دل راز نیست؟ مگر جای حرف دل سینه نیست؟ چگونه براحتی حرف می زنند و در عمل... بگذار دلم بمیرد طاقت ندارم..... تو خدایی و من هیچ ...
حتی نمی دانم بنده هستم یا نه...
کمکم کن ...تا عشقم را نفروشم به نان...
قانع باشم به ریزه نان سفره ارباب...
دیدگاه ها (-۲)

طبیعت

فقرِ #عاشق، نداشتنِ #طلا و #خانه نیست؛ فقرِ او لحظه‌ای‌ست ک...

رها🦋 گاهی تنهایی نداشتن همدم نیستگاهی زنی هستی که همسر دارد،...

تاکسی اصفهان تاکسی وحدتتریبونی برای روشنگری و مطالبه‌گری مرد...

دو مصرع حامد عسکری برای تمام آدم‌های دلتنگ!گاهی برای توضیح #...

شعر سعدی.....

شب که می شود دلم برای خودم می سوزدسهم من از تو شد فقط هزاران...

سناریو از شخصیت های توکیو ریونجرز☆موقعیت:~» توی دفترت درباره...

گفتی: «عاشقین؟!» و دلم گفت: «مگر شک داری؟» من که جز نامِ تو ...

خسف | قصه سی و سوم: امام هادی (ع) (بخش پایانی)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط