من هیچوقت اهل قهر کردن نبودم،

من هیچوقت اهل قهر کردن نبودم،
هنوزهم نیستم،
همیشه در هر بگو مگویی صرف نظر از اینکه من مقصرم یا نه؟
خودم برای اشتی کردن پیش قدم میشوم!

اما این روزها در چهارمین دهه زندگی ام می بینم به راستی که هر چیزی به قاعده اش در زندگی لازم است،

میبینم وقتی هیچ وقت فرصت نبودنت را به ادمهای اطرافت نمیدهی ،
محبتت رنگش را از دست میدهد،
میبینم هیچ مقیاسی برای بودنم و نبودنم ندارند،
میبینم باورشان نمیشود که من هم قلبم می شکند
من هم ضربه میخورم،

چنان تصویر یک ادم "همیشه هست "قوی را به خورد اطرافیانم داده ام که کسی باورش هم نمیشود من هم پای رفتن دارم ، من هم قهر بلدم ،
من هم روزی ظرف محبتم خالی میشود،
و همیشه وقتی بالاخره یک روز ،
یک لحظه این کاسه صبر لبریز می شود و می روم که می روم و هیچ پای برگشتنی برایم نمی ماند،
همان ادم ها پشت سرم می گویند :
عجیب بود نه به انهمه محبتش نه به این بی خبر رفتنش!

انها نمی دانند، همه ادم هایی که قهر بلد نیستند همین جوری ناگهانی میروند، ناگهانی تمام میشوند،
و براستی ناگهانی میروند که میروند و برگشتنی هم در کار نیست که نیست!

لطفا حواستان به ادم های اطرافتان که قهر بلد نیستند و همیشه در اشتی پیش قدمند باشد!
قدرشان را بدانید،
نگذارید تمام بشوند،
نگذارید ظرف محبتشان بشکند و زمین بریزد!

این ها یک روز چنان میروند که روزهای خوب بودنشان برایتان همچون افسانه و خوابی دور از دسترس می ماند و بس!

خودتان هم اگر ادم های قهر نابلدی هستید یاد بگیرید که گه گاهی قهر های کوتاه مدت بکنید،
یاد بگیرید که فرصت دلتنگی به ادمهای اطرافتان بدهید ،
یاد بگیرید که هر چیزی به قاعده اش در این دنیا لازم است حتی قهر کردن!

#بهاره_رهنما

💜 💜
❣ ❣