#اختصاصی
#اختصاصی
*قهر نکن!
تکپارتی از جیمین
از صبح جیمین و ا.ت با هم حرف نزده بودن.
همه‌چیز از ماجرای موچی‌های جیمین و شیرکاکائو ا.ت شروع شده بود؛ جیمین شیرکاکائوعه موردعلاقه‌ی ا.ت رو خورده بود و ا.ت هم برای تلافی، موچی‌های جیمین رو تموم کرده بود!
حالا هر دو تصمیم گرفته بودن به هیچ عنوان برای آشتی پیش‌قدم نشن.
جیمین روی مبل نشسته بود و کتاب می‌خوند. ا.ت هم چند قدم اون‌طرف‌تر مشغول تماشای تلویزیون بود.
جیمین بدون اینکه سرش رو بلند کنه گفت:
ـ صدای تلویزیون رو کم می‌کنی؟
ا.ت با اخم جواب داد:
ـ اگه اذیتت می‌کنه، برو تو اتاقت!
ـ خونه که فقط مال تو نیست.
ـ پس چرا فکر می‌کنی همه‌چیز مال خودته؟ حتی شیرکاکائوعه من!
جیمین کتابش رو بست و به ا.ت نگاه کرد.
ـ تو هم موچی‌های منو خوردی!
ـ چون تو شیرکاکائو منو خوردی!
ـ چون فکر کردم مال خودمه!
ـ چه جالب! منم همین فکر رو درباره‌ی موچی‌هات کردم!
چند لحظه به هم خیره شدن و بعد هر دو با حرص صورتشون رو برگردوندن.
چند ساعت بعد، جیمین یواشکی از خونه بیرون رفت.
از وقتی با ا.ت قهر کرده بود، چند بار تصمیم گرفته بود بره و براش شیرکاکائو بخره؛ بالاخره هم نتونسته بود جلوی خودش رو بگیره.
از طرف دیگه، ا.ت هم به بهانه‌ی خرید از خونه بیرون زده بود.
وقتی جیمین برگشت، یک کیسه ی کوچیک پشتش پنهان کرده بود؛ داخلش چندتا از شیرکاکائو های موردعلاقه‌ی ا.ت بودن.
ا.ت هم تقریباً هم‌زمان وارد خونه شد و بسته ی موچی رو پشتش نگه داشته بود.
هر دو به هم نگاه کردن.
ـ کجا بودی؟
جیمین سریع جواب داد:
ـ بیرون.
ـ منم همین‌طور.
ـ خب، به من چه!
ـ خب به منم چه!
دوباره سکوت.
هر دو روی مبل نشستن؛ با فاصله‌ای بیشتر از همیشه.
جیمین به کیسه ی شیرکاکائو نگاه کرد و ا.ت هم بسته ی موچی خودش رو محکم‌تر گرفت.
هیچ‌کدوم دلشون نمی‌خواست اولین نفر باشن که آشتی می‌کنه.
تا اینکه بالاخره...
ـ ا.ت؟
ـ جیمین؟
هر دو هم‌زمان برگشتن سمت هم.
چند ثانیه سکوت کردن و بعد با هم گفتن:
ـ ببخشید...
جیمین خندید.
ـ تو اول بگو!
ـ نه، تو اول بگو!
ـ ا.ت!
ـ جیمین!
دوباره هر دو خندیدن.
جیمین نفس عمیقی کشید و گفت:
ـ ببخشید که شیرکاکائوت رو خوردم. نباید بدون اجازه برمی‌داشتم.
ا.ت هم لبخند کوچیکی زد.
ـ منو هم ببخش که موچی‌هات رو خوردم.
بعد هر دو تقریباً هم‌زمان دستشون رو از پشت بیرون آوردن.
جیمین کیسه ی شیرکاکائو هارو رو جلوی ا.ت گرفت و ا.ت هم ظرف موچی رو بهش نشون داد.
چند لحظه با تعجب به هدیه‌های هم نگاه کردن.
ا.ت گفت::
ـ تو... اینا رو برای من خریدی؟
ـ آره...
ـ منم برای تو موچی خریدم!
این بار دیگه نتونستن جلوی ذوقشون رو بگیرن.
جیمین کیسه رو روی میز گذاشت و ا.ت رو محکم بغل کرد.
ـ دیگه باهام قهر نکن!
ا.ت هم دست‌هاش رو دور جیمین حلقه کرد.
ـ تو هم دیگه شیرکاکائو هامو ندزد!
جیمین خندید و گفت:
ـ باشه، ولی موچی‌هام هم خط قرمزن!
ـ قبوله!
جیمین صورت ا.ت رو گرفت و لبشو گذاشت روی لب ا.ت و اون شب یه خاطره ی قشنگ باهم ساختن.
Finish.
*قهر نکن!
تکپارتی از جیمین
از صبح جیمین و ا.ت با هم حرف نزده بودن.
همه‌چیز از ماجرای موچی‌های جیمین و شیرکاکائو ا.ت شروع شده بود؛ جیمین شیرکاکائوعه موردعلاقه‌ی ا.ت رو خورده بود و ا.ت هم برای تلافی، موچی‌های جیمین رو تموم کرده بود!
حالا هر دو تصمیم گرفته بودن به هیچ عنوان برای آشتی پیش‌قدم نشن.
جیمین روی مبل نشسته بود و کتاب می‌خوند. ا.ت هم چند قدم اون‌طرف‌تر مشغول تماشای تلویزیون بود.
جیمین بدون اینکه سرش رو بلند کنه گفت:
ـ صدای تلویزیون رو کم می‌کنی؟
ا.ت با اخم جواب داد:
ـ اگه اذیتت می‌کنه، برو تو اتاقت!
ـ خونه که فقط مال تو نیست.
ـ پس چرا فکر می‌کنی همه‌چیز مال خودته؟ حتی شیرکاکائوعه من!
جیمین کتابش رو بست و به ا.ت نگاه کرد.
ـ تو هم موچی‌های منو خوردی!
ـ چون تو شیرکاکائو منو خوردی!
ـ چون فکر کردم مال خودمه!
ـ چه جالب! منم همین فکر رو درباره‌ی موچی‌هات کردم!
چند لحظه به هم خیره شدن و بعد هر دو با حرص صورتشون رو برگردوندن.
چند ساعت بعد، جیمین یواشکی از خونه بیرون رفت.
از وقتی با ا.ت قهر کرده بود، چند بار تصمیم گرفته بود بره و براش شیرکاکائو بخره؛ بالاخره هم نتونسته بود جلوی خودش رو بگیره.
از طرف دیگه، ا.ت هم به بهانه‌ی خرید از خونه بیرون زده بود.
وقتی جیمین برگشت، یک کیسه ی کوچیک پشتش پنهان کرده بود؛ داخلش چندتا از شیرکاکائو های موردعلاقه‌ی ا.ت بودن.
ا.ت هم تقریباً هم‌زمان وارد خونه شد و بسته ی موچی رو پشتش نگه داشته بود.
هر دو به هم نگاه کردن.
ـ کجا بودی؟
جیمین سریع جواب داد:
ـ بیرون.
ـ منم همین‌طور.
ـ خب، به من چه!
ـ خب به منم چه!
دوباره سکوت.
هر دو روی مبل نشستن؛ با فاصله‌ای بیشتر از همیشه.
جیمین به کیسه ی شیرکاکائو نگاه کرد و ا.ت هم بسته ی موچی خودش رو محکم‌تر گرفت.
هیچ‌کدوم دلشون نمی‌خواست اولین نفر باشن که آشتی می‌کنه.
تا اینکه بالاخره...
ـ ا.ت؟
ـ جیمین؟
هر دو هم‌زمان برگشتن سمت هم.
چند ثانیه سکوت کردن و بعد با هم گفتن:
ـ ببخشید...
جیمین خندید.
ـ تو اول بگو!
ـ نه، تو اول بگو!
ـ ا.ت!
ـ جیمین!
دوباره هر دو خندیدن.
جیمین نفس عمیقی کشید و گفت:
ـ ببخشید که شیرکاکائوت رو خوردم. نباید بدون اجازه برمی‌داشتم.
ا.ت هم لبخند کوچیکی زد.
ـ منو هم ببخش که موچی‌هات رو خوردم.
بعد هر دو تقریباً هم‌زمان دستشون رو از پشت بیرون آوردن.
جیمین کیسه ی شیرکاکائو هارو رو جلوی ا.ت گرفت و ا.ت هم ظرف موچی رو بهش نشون داد.
چند لحظه با تعجب به هدیه‌های هم نگاه کردن.
ا.ت گفت::
ـ تو... اینا رو برای من خریدی؟
ـ آره...
ـ منم برای تو موچی خریدم!
این بار دیگه نتونستن جلوی ذوقشون رو بگیرن.
جیمین کیسه رو روی میز گذاشت و ا.ت رو محکم بغل کرد.
ـ دیگه باهام قهر نکن!
ا.ت هم دست‌هاش رو دور جیمین حلقه کرد.
ـ تو هم دیگه شیرکاکائو هامو ندزد!
جیمین خندید و گفت:
ـ باشه، ولی موچی‌هام هم خط قرمزن!
ـ قبوله!
جیمین صورت ا.ت رو گرفت و لبشو گذاشت روی لب ا.ت و اون شب یه خاطره ی قشنگ باهم ساختن.
Finish.
- ۶۶۵
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
