به بهانه ...

به بهانه ...
یاد دارم در غروبی سرد سرد
میگذشت از کوچه ما دوره گرد
داد میزد کهنه قالی میخرم
دست دوم جنس عالی میخرم
کاسه و ظرف سفالی میخرم
گر نداری کوزه خالی میخرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید بغضش شکست
اول ماه هست و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت ولی این زندگیست
اتفاقا مادرم هم روزه بود
بوی نان تازه هوشش برده بود
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت آقا سفره خالی میخرید ؟!