پرواز به سوی تو (●♡ part ۸۱♡)
پرواز به سوی تو (●♡ part ۸۱♡)
***********
کائنات خدا سرنوشت یا هر چیزی که صداش میکنن؛
نیرویی که باعث شده الان اینجا باشم.
روی این صندلی چوبی ،بشینم قهوه ی تلخی که هیچ وقت طعمش رو دوست نداشتم مزه کنم و در ملاء عام و توی شلوغ ترین کافه ی مرکز شهر با وجود تمام ریسکش بشینم تا فقط اون رو نگاه کنم.
دختری که قراره تو رو به زندگی من بیاره! هنوزم میدرخشه
حتی توی همین پیشبند مشکی با ساده ترین لباسها! هیچ حلقه ای توی دستش .نیست من هم انتظار نداشتم همچین چیزی ببینم
چون اون متعلق به منه اما مطمئن نیستم هنوز قلبش هم بهم تعلق داشته باشه و همین تعلل باعث میشه که اعتماد به نفس رویارویی باهاش رو نداشته باشم.
*******٫**
امروز خودش شخصا قهوه م رو آورد. هنوزم همون عطر همیشگیش رو داشت وقتی نزدیکم ،شد دوست داشتم مثل گذشته با یه اراده بغلش کنم اما الان فاصله مون اونقدر زیاده که من مطمئن نیستم دستم بهش برسه...
نیستم دستم بهش برسه...
***
خوب نیستم.
مدت هاست به امید دوباره دیدن تو در آغوش کشیدنت لذت خوابیدن کنار تو و مادرت چشم روی هم میذارم اما بعد فقط دلتنگ تر از قبل از خواب میپرم روزهاست که از دور تماشاش میکنم دوست دارم باهاش حرف بزنم اما از واکنشش میترسم. از اینکه ببینم با سردی نگاهم میکنه از اینکه بهم بگه دیگه حسی بهم نداره. یا ازم متنفره و هنوز منو نبخشیده
باید چیکار کنم؟ بابا باید چیکار کنه روون؟
******
امروز بارون میومد کافه هم خلوت تر از همیشه بود.
با خودم شرط بستم اگر امروز خودش سفارش همیشگیم رو بیاره باهاش حرف بزنم. وقتی بهم نزدیک شد تا فنجون قهوهم رو روی میز بذاره،
ماسکم رو درآوردم. با بهت نگاهم کرد. انگار که روح دیده باشه هل شد و برای چند لحظه کلمات رو فراموش کرد. اون مثل غریبه ها باهام رفتار میکرد اما برای من از آخرین آغوش و بوسه مون خیلی نمیگذشت.
من فقط دلتنگ بودم دلتنگ خانواده ی کوچیکم
****
***********
کائنات خدا سرنوشت یا هر چیزی که صداش میکنن؛
نیرویی که باعث شده الان اینجا باشم.
روی این صندلی چوبی ،بشینم قهوه ی تلخی که هیچ وقت طعمش رو دوست نداشتم مزه کنم و در ملاء عام و توی شلوغ ترین کافه ی مرکز شهر با وجود تمام ریسکش بشینم تا فقط اون رو نگاه کنم.
دختری که قراره تو رو به زندگی من بیاره! هنوزم میدرخشه
حتی توی همین پیشبند مشکی با ساده ترین لباسها! هیچ حلقه ای توی دستش .نیست من هم انتظار نداشتم همچین چیزی ببینم
چون اون متعلق به منه اما مطمئن نیستم هنوز قلبش هم بهم تعلق داشته باشه و همین تعلل باعث میشه که اعتماد به نفس رویارویی باهاش رو نداشته باشم.
*******٫**
امروز خودش شخصا قهوه م رو آورد. هنوزم همون عطر همیشگیش رو داشت وقتی نزدیکم ،شد دوست داشتم مثل گذشته با یه اراده بغلش کنم اما الان فاصله مون اونقدر زیاده که من مطمئن نیستم دستم بهش برسه...
نیستم دستم بهش برسه...
***
خوب نیستم.
مدت هاست به امید دوباره دیدن تو در آغوش کشیدنت لذت خوابیدن کنار تو و مادرت چشم روی هم میذارم اما بعد فقط دلتنگ تر از قبل از خواب میپرم روزهاست که از دور تماشاش میکنم دوست دارم باهاش حرف بزنم اما از واکنشش میترسم. از اینکه ببینم با سردی نگاهم میکنه از اینکه بهم بگه دیگه حسی بهم نداره. یا ازم متنفره و هنوز منو نبخشیده
باید چیکار کنم؟ بابا باید چیکار کنه روون؟
******
امروز بارون میومد کافه هم خلوت تر از همیشه بود.
با خودم شرط بستم اگر امروز خودش سفارش همیشگیم رو بیاره باهاش حرف بزنم. وقتی بهم نزدیک شد تا فنجون قهوهم رو روی میز بذاره،
ماسکم رو درآوردم. با بهت نگاهم کرد. انگار که روح دیده باشه هل شد و برای چند لحظه کلمات رو فراموش کرد. اون مثل غریبه ها باهام رفتار میکرد اما برای من از آخرین آغوش و بوسه مون خیلی نمیگذشت.
من فقط دلتنگ بودم دلتنگ خانواده ی کوچیکم
****
- ۱۶.۶k
- ۰۲ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط