نگذار هرکس که آمد و ماندنی نشد تو را ، دلت را ، صداقتت را

نگذار هرکس که آمد و ماندنی نشد تو را ، دلت را ، صداقتت را با خودش یدک بکشد که هروقت از سر بی حوصلگی ، از سر نبودن آرامشی ، آمد و سراغت را گرفت و دلت را قل قلک داد و باز رفت و گم شد...
تو بمانی و دنیایی اشک  
تو بمانی و چرا و اما و اگر     
آنکه میرود باید می رفته 
اصلا برای رفتن آمده بود
تو هم برو
تو هم خودت را از لحظه هایش که هیچ ، از فکرش هم بگیر         تو باید تمامت بماند برای کسی که تمامش تنها و تنها برای توست
ماندنی هرجا میرود با تو میرود...!