#یاد تو...

روز و شب به دنبال هم در حال فرار و گریزند و زمان ...
همچو کوه ، سایه ای از حجم سنگین یاد تو را بر من انداخته و من
همچون یک زندانیه محکوم به ابد
با اعمال شاقه!!!!
روزها را ...
ساعت به ساعت
دقیقه به دقیقه
ثانیه به ثانیه
میگذرانم و به امید آزادی
تلاش برای زیستن میکنم .
جای خالیت روح و جسمم را ویرانه ای کرده که نه از دیوار بلکه از ستون فرو ریختم .
روزها فکر نبودنت و شبها جای خالیت مرا تبدیل به فراموشکارترین انسان در کل دنیا نموده ، جسمم دراختیار خودم و روح و ذهنم درگیر تو .
تویی که نمیدانم کجای این قصه ای .
نمیدانم کجا دوباره تو رو ملاقات خواهم کرد .
فقط همان یک بار
همان یک لحظه
همان یک نگاه
مرا در هم فرو ریخت و بعد از آن
هر جا که رفتم عطر تو بود و به هر که نگاه کردم فقط تو را دیدم و دیگر هیچ.....
برق نگاهت همچو موج عظیم برخورد یک شهاب سنگ به زمین . چنان مرا دگرگون کرد که هنوز هم بعد مدتها
به یادت دلم ، میلرزد....
یاد تو‌ می‌وَزد
ولی بی خبرم ز جآیِ تو ....