مینویسم برایت

مینویسم برایت
سخت کرده دل هوایت
چه کنم لایق دیدار تو ای شمس خدا،
نیستم

مگر انکه دعایی کنی بحق نمازت


در غروب روز هشتم
بعداز ۸روز روزه گرفتن
یادم افتاد که باز هم ندیدنت و نیامدنت مرا سخت نالان کرده


اما میدانم
دعا میکنم برای ظهور اما عمل...!
گریه و شیون و زاری میکنم از غم دوریت اما عمل...!

سخت لاف زنی میکنم از یاریت اما عمل...!

حتی روزهایم هم مرا به شما ای دلبر خوبان نزدیک نکرد،تا دست مهربانانه ی پدریت بر سرم به نوازش در آید.


آخر شما به گفته ی جد گرامتان پدر امت هستین


میدانم از من به شدت گله داری که حق فرزندی را به جا نیاورده ام!
حتی باعث خجالت شما هم شده ام...


اما به فکر گذشتت که می افتم دلم قرص میشود،و امیدم بیشتر.

در این شبها در شب زنده داری هایت دعایم کن
تا فرزند خلفی شوم برایت
تا خوب شوم


من هم کماکان در سحرهایم در بین جمعیت سحرخیزان
سرم را به اینطرف و آنطرف بر میگردانم تا شاید در چشمان گریانم
جمالت را مشاهده کنم...

---------------------
در این ماه کمی ساعت خوابمان را تغییر دهیم
و شبها را تا سحر به دعا و نیایش بپردازیم
حدالامکان نیایش های دسته جمعی
چون میفرمایند
دست خداوند با جماعت است




دوستان،به توصیه ی حقیر کمی با تامل بپردازید

دوستدارتان



نویسنده متن:میلاد(عطشان)