تقدیم به پدرانی که درمیان ما نیستن

تقدیم به پدرانی که درمیان ما نیستن

قلمم راست بایست....
واژه ها... گوش به فرمان قلم...
همگی نظم بگیرید...
مودب باشید....
صاحب شعر عزیزیست بنام پدر ...
امشب از شعر پُرم ...کو قلم و دفتر من؟؟؟
آنقَدَر وسوسه دارم بنویسم که نگو...
تک و تنها و غریبم...
تو کجایی پدر...؟؟؟
آنقَدَر حسرت دیدار تو دارم که نگو...
بسکه دلتنگ تو ام ...از سرشب تا حالا...
آنقَدَر بوسه به تصویر تو دادم که نگو...
جانِ من حرف بزن....
امر بفرما پدرم....
آنقَدَر گوش به فرمان تو هستم که نگو...
کوچه پس کوچه ی این شهر پر از تنهاییست....
آنقَدَر بی تو در این شهر غریبم که نگو...
پدر ای یاد تو آرامش من...
امشب از کوچه ی دلتنگیِ من میگُذری؟؟؟
جانِ من زود بیا...
بغلم کن پدرم....
آنقَدَر حسرت آغوش تو دارم که نگو...
ای به قربان تو فرزند..بیا دلتنگم
آنقَدَر شعر برای تو بخوانم که نگو...
پدرم...
به خدا دلتنگم....
رو به رویم بِنِشینی.. کافیست...
همه دنیا به کنار...
تو که باشی پدر...
دست و دلبازترین شاعر این منطقه ام...
آنقَدَر واژه به پای تو بریزم که نگو...
نه شعار است ...نه حرف....
آنقَدر خاک کف پای تو هستم که نگو..
*بابایی دلم برات تنگ شده*