gray with the blue eyes P 13
+تؤ از ک.. کجا این اهنگو بلدی؟(با صدای گرفته و لحن بی حال)
☆من؟ چی منظورتو نمیفهمم؟(هول شده)
دختر چشماشو مثل برق باز کرد و کنار چشماش خون جمع شد و اروم از روی گونه به سمت گردنش رفت. آروم آروم با عصبانیت داخل همون وان حموم نشست و اصلا براش نبود با یه نیم تنه و بدون هیچ پوشش دیگه ای جلوی چند تا مرد نشسته.
با عصبانیت به تهیونگ که جلوش بود و بعد به جونگکوک نگاه کرد و دقیق زل زد تو جفت چشاش.
به جونگکوک نگاه میکرد اما همه فهمیدن مخاطب این حرفش تهیونگه.
+برو کنار.(محکم)
تهیونگ برای اینکه اذیتش نکنه رفت و کنار و جیمین مات و مبهوت زل زد به اون دو نفر تا ببینه چی میشه.
+گفتم از کجا بلدی؟
☆منم گفتم متوجه نمیشم!
+گفتم... از کجا بلدی؟(بلند با صدای دورگه)
☆ببین آروم باش منم یه خون آشامم. پس از صدای دورگه ات نمیترسم اروم باش.
+گفتممممم بگووووو از کجا بلدییی.
با دادی که زد لحظه ای زمین به لزره در اومد. قدرت صداش به قدری زیاد بود که پنجره های اتاق خودش و چند تا از پنجره های طبقه بالا شکستن و بعضی ها ترک خوردن.
_ب.. ورام پرن.. س. سم چرا ای. اینجوری شدی؟
نفس همه حبس شده بود حتا نصف خدمتکارا از ترسشون بخاطر صدا گریشون گرفت و چند تا از روی کنجکاوی جلوی در اتاق وایساده بودن.
که یکی از خدمتکار ها گفت: ار.. ارباب اینجا چیزی شده؟
+تهیونگ به همشون بگو برن از اینجا. و اقای جئون بهتره بگی اون اهنگ رو از کجا میشناسی.
☆دِ گمشید بیرون دیگه همتون برید در رو هم ببندید.
+گفتم تهیونگ نه تو، الان بگو اهنگ رو از کجا بلدی؟
خدمتکار ها هنوز جلوی در ایستاده بودن که یهو...
بورام با قدرت خون آشامیش دستشو بلند کرد برد بالا به سمت خدمتکار ها که یهو یکی از اون ها بدون حرکت به سمت بالا اورده شد و محکم کشیده شد داخل اتاق.
خدمتکار: جیغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغ
_عزیزم پرنسسم ولش کن اروم باش جونگکوک بگو خو از کجا بلدی؟
☆بورام ببین ولش کن اون دخترو اون که کاری نکرده.
خدمتکار: جیغغغغغغغغغغغغغغ ول.. ولم کنینننننننننن. خا.. نم ولم کنید لطفااااا. م.. من که کاری نکردمممممممم.
+جیغ نزنن... بهتره بگی تا نکشتمش.
تو همین لحظه بود که جونگکوک شروع کرد به خوندن اهنگ از اول تا بهش بفهمونه اون کشیه که با صداش اهنگ رو تو ذهنش پخش میکنه.
☆(داره اهنگ رو میخونه)
کاملا میدونست اون وقتی این اهنگ رو بشنوه با یه مرده متحرک فرقی نمیکنه پس برای نجات دادن جون خدمتکار و اروم شدن خود بورام اهنگ رو خوند و اروم به طرف در رفت و همه رو بیرون کرد. در هنوز باز بودد و اهنگ تا جایی که بورام یادش میومد خونده شد.
برای همه از کمله تهیونگ عجیب بود که چرا بورام دختر رو انداخت زمین. ولی دختر با هزار تا بدبختی سمت در رفت که جیمین پاشد بلندش کرد به خدمتکارا گفتن ببرن بخوابونشش و خودش دوباره رفت داخل اتاق.
اتاقی که بدون ریخته شدن خون یا رنگ زدن از رنگ مشکی و بنفش به رنگ قرمز در اومده بود و از هر گوشش ماده ای مثل مخلوط چسب و خون میریخت پایین.
بوی اهن کل اتاق رو پر کرده بود. همه جا ساکت بود که در بسته اتاق یهویی و پر صدا باز شد و پرده داخل حموم ناگهانی بدون اینکه کسی کاری انجام بده کشیده شد و جلوی وان حموم رو پوشوند. جونگکوک فهمید که انژی خسته ای داخل اتاقه و برای برگردوندن ارامش به بورام باید اتاق رو ترک کنن با دستش علامت داد و هرسه خارج شدن
سلام.. خب ببخشید نتونستم دوباره پارت رو زودتر بزارم و البته فکر کنم کسی نمیخونه این فیک رو پس شاید ادامه ندم اگه کسی خواست ادامه بدم تو کامنتا بگه.
☆من؟ چی منظورتو نمیفهمم؟(هول شده)
دختر چشماشو مثل برق باز کرد و کنار چشماش خون جمع شد و اروم از روی گونه به سمت گردنش رفت. آروم آروم با عصبانیت داخل همون وان حموم نشست و اصلا براش نبود با یه نیم تنه و بدون هیچ پوشش دیگه ای جلوی چند تا مرد نشسته.
با عصبانیت به تهیونگ که جلوش بود و بعد به جونگکوک نگاه کرد و دقیق زل زد تو جفت چشاش.
به جونگکوک نگاه میکرد اما همه فهمیدن مخاطب این حرفش تهیونگه.
+برو کنار.(محکم)
تهیونگ برای اینکه اذیتش نکنه رفت و کنار و جیمین مات و مبهوت زل زد به اون دو نفر تا ببینه چی میشه.
+گفتم از کجا بلدی؟
☆منم گفتم متوجه نمیشم!
+گفتم... از کجا بلدی؟(بلند با صدای دورگه)
☆ببین آروم باش منم یه خون آشامم. پس از صدای دورگه ات نمیترسم اروم باش.
+گفتممممم بگووووو از کجا بلدییی.
با دادی که زد لحظه ای زمین به لزره در اومد. قدرت صداش به قدری زیاد بود که پنجره های اتاق خودش و چند تا از پنجره های طبقه بالا شکستن و بعضی ها ترک خوردن.
_ب.. ورام پرن.. س. سم چرا ای. اینجوری شدی؟
نفس همه حبس شده بود حتا نصف خدمتکارا از ترسشون بخاطر صدا گریشون گرفت و چند تا از روی کنجکاوی جلوی در اتاق وایساده بودن.
که یکی از خدمتکار ها گفت: ار.. ارباب اینجا چیزی شده؟
+تهیونگ به همشون بگو برن از اینجا. و اقای جئون بهتره بگی اون اهنگ رو از کجا میشناسی.
☆دِ گمشید بیرون دیگه همتون برید در رو هم ببندید.
+گفتم تهیونگ نه تو، الان بگو اهنگ رو از کجا بلدی؟
خدمتکار ها هنوز جلوی در ایستاده بودن که یهو...
بورام با قدرت خون آشامیش دستشو بلند کرد برد بالا به سمت خدمتکار ها که یهو یکی از اون ها بدون حرکت به سمت بالا اورده شد و محکم کشیده شد داخل اتاق.
خدمتکار: جیغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغ
_عزیزم پرنسسم ولش کن اروم باش جونگکوک بگو خو از کجا بلدی؟
☆بورام ببین ولش کن اون دخترو اون که کاری نکرده.
خدمتکار: جیغغغغغغغغغغغغغغ ول.. ولم کنینننننننننن. خا.. نم ولم کنید لطفااااا. م.. من که کاری نکردمممممممم.
+جیغ نزنن... بهتره بگی تا نکشتمش.
تو همین لحظه بود که جونگکوک شروع کرد به خوندن اهنگ از اول تا بهش بفهمونه اون کشیه که با صداش اهنگ رو تو ذهنش پخش میکنه.
☆(داره اهنگ رو میخونه)
کاملا میدونست اون وقتی این اهنگ رو بشنوه با یه مرده متحرک فرقی نمیکنه پس برای نجات دادن جون خدمتکار و اروم شدن خود بورام اهنگ رو خوند و اروم به طرف در رفت و همه رو بیرون کرد. در هنوز باز بودد و اهنگ تا جایی که بورام یادش میومد خونده شد.
برای همه از کمله تهیونگ عجیب بود که چرا بورام دختر رو انداخت زمین. ولی دختر با هزار تا بدبختی سمت در رفت که جیمین پاشد بلندش کرد به خدمتکارا گفتن ببرن بخوابونشش و خودش دوباره رفت داخل اتاق.
اتاقی که بدون ریخته شدن خون یا رنگ زدن از رنگ مشکی و بنفش به رنگ قرمز در اومده بود و از هر گوشش ماده ای مثل مخلوط چسب و خون میریخت پایین.
بوی اهن کل اتاق رو پر کرده بود. همه جا ساکت بود که در بسته اتاق یهویی و پر صدا باز شد و پرده داخل حموم ناگهانی بدون اینکه کسی کاری انجام بده کشیده شد و جلوی وان حموم رو پوشوند. جونگکوک فهمید که انژی خسته ای داخل اتاقه و برای برگردوندن ارامش به بورام باید اتاق رو ترک کنن با دستش علامت داد و هرسه خارج شدن
سلام.. خب ببخشید نتونستم دوباره پارت رو زودتر بزارم و البته فکر کنم کسی نمیخونه این فیک رو پس شاید ادامه ندم اگه کسی خواست ادامه بدم تو کامنتا بگه.
- ۲.۱k
- ۲۴ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط