پارت۳۳
۳ هفته بعد
چویا*چند هفته ای از اون قضیه می گذره حال دازای بهتر شده زخمش هم تقریبا بسته شده و تونستیم رابطمون رو بهتر جلو ببریم البته اگر یکی دوتا از دعوا های کوچولومون رو فاکتور بگیریم ولی زود باهم آشتی کردیم چرا دروغ بیشترشون هم بخاطر بی اعصابی منه اونم همش بخاطر اون سیگما لعنتی و اتفاقایی هستش که همش پشت سر هم افتاده و باعث شده من ۴ ساعت هم بزور بخوابم و همین قضیه منو عصبی و بی حواس کرده طوری شده که اگه دازای بهم نگه ممکنه موقع کارهایی مثل خورد کردن مواد برای غذا دستمو ببرم یا بسوزونم و حتی موقع حرف زدن حتی با دازای حواسم بهش نباشه ،سری پیش هم موقع رد شدن از خیابون اگه دازای منو نمی‌کشید طرف خودش حتما الان تو بیمارستان خوابیده بودم
تو فکر بودم که گوشیم زنگ خورد و یه شماره ناشناس روی صفحه موبایلم ظاهر شد حواب دادم و صدایی که شنیدم همونی بود که فکر نمی کردم بهم هیچوقت زنگ بزنه
دازای*نمی دونم این چند وقته چرا انقدر حواسش پرت شده به حدی که موقع ردشدن از خیابون حواسش نبوده و مطمئنم بخاطر پیامایی هستش که تو گوشیش بهش میاد و هر سری ازش میپرسم چیه می گه از طرف آنگو عه اما برام قابل باور نیست از طرفی هم می دونم فرصتمون واسه دادن اون چیزی که سیگما می خواد داره تموم میشه من از همون اول چند نفر از آشنا هام رو برای پیدا کردن اون فرستادم و البته بی نتیجه هم نمونده و شاید بشه گیرش انداخت امروز هم رفتم یه سر به شرکت بزنم چون پدر چندبار به من زنگ زده کجایی چرا نمیای منم همه چی رو بهش گفتم جز قضیه سیگما و به ثانیه نکشید مادر هم زنگ زد گفت که خیلی مشتاقه تا چویا رو ببینه واقعا بعضی اوقات از سرعت اطلاعات دادن این دوتا بهم تعجب میکنم الانم دارم بر میگردم پیش چیبی و یه خبر مهم بهش بدم
مکان:خونه ناکاهارا چویا. ساعت:۲۰:۱۵
دازای:چیبی جون من اوم
......................
دازای:یه خبر برات دارم
......................
دازای:چویا کجایی
دازای*رفتم سمت اتاق کارش دیدم زوی صندلی نشسته رنگ و روش هم پریده بود از پشت بغلش کردم سرش رو بوسیدم انگار تازه متوجه من شده بود از ترس یه ذره پرید
چویا:نفهمیدم اومدی
دازای:اشکالی نداره......چویا
چویا:بله
دازای:چی شده برای چی رنگ و روت پریده
چویا:هوم....نه چیزی نشده
دازای*دستش رو گرفتم بردمش سمت حال روی کاناپه نشوندمش دستامو جلوی سینم قفل کردم و با نگاه طلب کارانه بهش نگاهش کردم
چویا:دازای داری.....
دازای:ناکاهارا چویا یا همین الان میگی چت شده یا اگه نمیگی عواقبش رو می پذیری
چویا:منظورت چیه من خوبم
دازای: نه نیستی این اواخر همیشه خدا تو فکری انقدر که حواست نیست چی دستته چی کار میکنی حتی نزدیک بود ماشین بهت بزنه غذا هم نمی خوری از شب تا صبح هم که جمع کنی۳ ساعت می خوابی
چویا*چند هفته ای از اون قضیه می گذره حال دازای بهتر شده زخمش هم تقریبا بسته شده و تونستیم رابطمون رو بهتر جلو ببریم البته اگر یکی دوتا از دعوا های کوچولومون رو فاکتور بگیریم ولی زود باهم آشتی کردیم چرا دروغ بیشترشون هم بخاطر بی اعصابی منه اونم همش بخاطر اون سیگما لعنتی و اتفاقایی هستش که همش پشت سر هم افتاده و باعث شده من ۴ ساعت هم بزور بخوابم و همین قضیه منو عصبی و بی حواس کرده طوری شده که اگه دازای بهم نگه ممکنه موقع کارهایی مثل خورد کردن مواد برای غذا دستمو ببرم یا بسوزونم و حتی موقع حرف زدن حتی با دازای حواسم بهش نباشه ،سری پیش هم موقع رد شدن از خیابون اگه دازای منو نمی‌کشید طرف خودش حتما الان تو بیمارستان خوابیده بودم
تو فکر بودم که گوشیم زنگ خورد و یه شماره ناشناس روی صفحه موبایلم ظاهر شد حواب دادم و صدایی که شنیدم همونی بود که فکر نمی کردم بهم هیچوقت زنگ بزنه
دازای*نمی دونم این چند وقته چرا انقدر حواسش پرت شده به حدی که موقع ردشدن از خیابون حواسش نبوده و مطمئنم بخاطر پیامایی هستش که تو گوشیش بهش میاد و هر سری ازش میپرسم چیه می گه از طرف آنگو عه اما برام قابل باور نیست از طرفی هم می دونم فرصتمون واسه دادن اون چیزی که سیگما می خواد داره تموم میشه من از همون اول چند نفر از آشنا هام رو برای پیدا کردن اون فرستادم و البته بی نتیجه هم نمونده و شاید بشه گیرش انداخت امروز هم رفتم یه سر به شرکت بزنم چون پدر چندبار به من زنگ زده کجایی چرا نمیای منم همه چی رو بهش گفتم جز قضیه سیگما و به ثانیه نکشید مادر هم زنگ زد گفت که خیلی مشتاقه تا چویا رو ببینه واقعا بعضی اوقات از سرعت اطلاعات دادن این دوتا بهم تعجب میکنم الانم دارم بر میگردم پیش چیبی و یه خبر مهم بهش بدم
مکان:خونه ناکاهارا چویا. ساعت:۲۰:۱۵
دازای:چیبی جون من اوم
......................
دازای:یه خبر برات دارم
......................
دازای:چویا کجایی
دازای*رفتم سمت اتاق کارش دیدم زوی صندلی نشسته رنگ و روش هم پریده بود از پشت بغلش کردم سرش رو بوسیدم انگار تازه متوجه من شده بود از ترس یه ذره پرید
چویا:نفهمیدم اومدی
دازای:اشکالی نداره......چویا
چویا:بله
دازای:چی شده برای چی رنگ و روت پریده
چویا:هوم....نه چیزی نشده
دازای*دستش رو گرفتم بردمش سمت حال روی کاناپه نشوندمش دستامو جلوی سینم قفل کردم و با نگاه طلب کارانه بهش نگاهش کردم
چویا:دازای داری.....
دازای:ناکاهارا چویا یا همین الان میگی چت شده یا اگه نمیگی عواقبش رو می پذیری
چویا:منظورت چیه من خوبم
دازای: نه نیستی این اواخر همیشه خدا تو فکری انقدر که حواست نیست چی دستته چی کار میکنی حتی نزدیک بود ماشین بهت بزنه غذا هم نمی خوری از شب تا صبح هم که جمع کنی۳ ساعت می خوابی
- ۹.۸k
- ۱۱ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
