فکر و خیال!...

فکر و خیال!...
مغزِ یخ زده و قلبِ دلتنگ!...
نمیدونم اصلا چی باید نوشت!
قفل کلمه ها میشم وقتی مقصدشون دوس داشتنِ اون باشه!
با خودم میگم کاش یه امروز و ، جدا از فکر و خیال ، واقعا اینجا بود ، بعد من تموم حرفای دلِ بیچاره م و می‌ریختم تو دریایِ اشکیِ چشام و زل میزدم تو صورتش ، که مثل همیشه قبل از اینکه به زبون بیارم بفهمه چی میخام بگم و چقد دلتنگم!
هر چند اینا فقد حرفه و حرف!
خودمم میدونم نگاه کردن به اون دوتا به قول سهیل " آهوی مست" عجیب سخته!
عاخه چشماش انقد قشنگن که حتی تو عکساام همیشه می‌خندن ، یطوری که اگه یهو خدایی نکرده آدم هوای خاطره هاش بزنه به سرش و بخواد عکساش و مرور کنه بعدِ دوساعت به خودش میاد و میبینه خیلی وقته قفلِ چشمای مهربونش شده!
این روزا خیلی وقته روزای خوبی نیست!...
دلتنگی مدام داره آوار میشه رو قلبم!
خستم از این بغضِ لعنتی و خلاء محکم بغل کردنش!
من یکی که دیگه نمیتونم چیزی بنویسم!
همون جایی که میگه " اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است"
الان منم تو همون حالم!
خلاصه اینکه از طرف من بهش بگید خیلی خوشحالم که خدا اون و بهم هدیه داده!
که بشه یه فرشته وسطِ تمام دردای زندگیم!
میدونم قدرش و نمیدونم و نمیتونم براش مثلِ بقیه باشم!
ولی همیشه جاش وسط قلبمه و برای درداش غصه میخورم و حواسم بهش هست و هر لحظه بیشتر از قبل دوسش دارم!...

_تولدت مبارک تمام جانِ من :)

پ.ن: این روزا موقه ی خوبی برای تبریک گفتن نبود ، اینارو اینجا نوشتم که بعدا بیای ببینی!
خلاصه اینکه به قول سهیل :
من دوست دارم ، دوست دارم همین :)

قلب کیانا🙂❤️🖇️
بیست و هشتم مرداد 1400🤍🍭


𝑯𝒂𝒗𝒊𝒏𝒈 𝒚𝒐𝒖 𝒊𝒔 𝒘𝒐𝒓𝒕𝒉 𝒕𝒉𝒂𝒏 𝒂𝒍𝒍 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒕𝒉𝒆 𝒘𝒐𝒓𝒍𝒅 𝒅𝒐𝒆𝒔𝒏’𝒕 𝒈𝒊𝒗𝒆 𝒕𝒐 𝒎𝒆