چند روزیست برای حفظ ظاهر ...

چند روزیست برای حفظ ظاهر ...

به اندیشه و خیالم میدان نمیدهم تا اشفتگی درونم به اعتراض و هق هق و قضاوت منتهی نشود!!!

تصویر روزهای نیامده مدام به تغییر ، حالم را دگرگون می کند...
خوب می شود و بد!!!

غرق می شوم در هجمه ی کلمات به خواب رفته ی قلم بیمار خویش و می دانم که نوشتن می تواند خوبم کند...

اما...

حرف های نگفته در گلویم بغض شده اند و این بغض ها....

میرقصند و میلغزند بر روی برگه سفید و میشوند تصویر یک فریاد!!!

از من مپرس که چرا به اینجا رسیده ام....

از من مپرس...!!
که هرچه بگویم همه چیز مبهم تر می شود...

از من مپرس...!!

***دلارام***

پنج شنبه
1392/9/21