|

|
بعد از تموم سختیایی که میکشیم
بعد از تموم دفعه هایی که دلمون میشکنه
بعد از رد کردن یه فصل سخت زندگی
بعد از درس گرفتن از هر شکست
بعد از هر باری که زمین خورده بودیم و پا میشیم
بعد از بزرگ شدن
تازه میفهمیم
هر چقدر هم واسه یه چیزایی بدوییم
بازم همون اتفاقی میفته که تقدیرمونه!
شاید قبلا میگفتیم
" بین این همه آدم چرا من ؟! "
ولی از یه جاهایی به بعد دیگه میدونیم
که اگه اتفاق نمیفتاد
جایی نبودیم که الان وایسادیم
دوستای واقعی رو نمیشناختیم
روی واقعی بعضیا رو نمیدیدیم
نمیفهمیدیم یه چیزای سخت تری هست
قدر بودن ها رو نمیدونستیم
قدر چیزایی که داشتیم
یا میتونستیم نداشته باشیم ...
یه جا خونده بودم :
در برابر هرچیز خوبی که اتفاق میفته باید یه چیز دیگرو به عنوان پاداش از دست بدی !
کاش آدم پیر به دنیا میومد
جوون میشد و سرحال
و بعد مثل یه بچه تو آغوش مادر چشمشو میبست !
چقدر خوب میشد اگه اولش
با تجربه بودیم
دیگه به جای زنده بودن زندگی میکردیم
کاش میشد
وقتی تو بچگیامون تو مدرسه ها میگفتن از تجربه های بقیه استفاده کنیم
گوش میکردیمو به جایی که الان وایسادیم
حداقل اینطوری نمیرسیدیم
کاش پیر به دنیا میومدیم
کاش