عطار

*** عطّار ***
بویِ گل , هردَم گریزان است ازگلزارِ
خویش .
در رکابِ هر نسیمی , می شود عطّارِِ
خویش .


بویِ گل , شاید به رنگِ گل حسادت می کند .
کاینچنین بر هر وزش عرضِ اِرادت
می کند .
**********
شاعرو ارادتمند شما= عبدالعظیم عربی.