رمان گناهکار قسمت هفتم (583 )
کتابخانه نودهشتیا
گناهکار fereshteh27 کاربر انجمن نودهشتیا
نمی دونم چرا دستم میلرزید میخواستم برش دارم ولی انگار یکی جلومو میگرفت آب دهنمو قورت دادم تا از سوزش گلوم کم بشه.
ولی با این کار بغضم سنگین تر شد. دست سردمو دراز کردم و پاکتو از روی زمین برداشتم. لازم نبود در شو باز کنم، محتویات توش کاملا مشخص بود مات و مبهوت نگاهمو روشون گردوندم.
خدایا نه حلقه ی آرشام پلاک الله ای که اون شب توی کلبه بهش هدیه دادم ساعت مچیش فندک زیپویی که همیشه با خودش داشت و یه سری مدارک که نصفشون سوخته بود.
ای ... اینا .... اینا همشون .... اینا متعلق به همسرمه این گردنبند آرشامه اینا .... اینا دست شما چکار میکنه؟! این مدارک چرا سوخته؟!
صدام که با بغض گرفته بود هر لحظه بلندتر میشد. بی بی دستمو گرفت و زمزمه کرد که آروم باشم، اما نمی تونستم و
مغزم به کل قفل کرده بود.
سرگرد خانم امینی لطفا آروم باشید. من همه چیزو با جزیات براتون توضیح دادم تا در جریان اتفاقات قرار بگیرید. قصد بازجویی از شما رو هم نداشتم و گرنه ازتون میخواستم با من به اداره ی بیاید، پس .....
بلند گفتم تو رو خدا حرفتونو نپیچونید و راست و حسینی بگید چی به سر آرشام من اومده؟ تو رو قرآن مگه حال و روزمو نمی بینید؟
عمو محمد دخترم آروم باش و بذار جناب سرگرد حرفشو بزنه.
رو بهش با بعضی که چیزی تا شکستنش نمونده بود گفتم چطور آروم باشم عمو محمد؟ ببینید .....
رو به بی بی پاکتو گرفتم و تکونش دادم.
بی بی نگاه کن اینا وسایل آرشامه این همون حلقه ای که شما سر عقد بهمون دادید. بی بی تو رو خدا نگاه کن این همون گردنبندیه که
بهش دادم و خودم با دستای خودم الله رو به گردنش بستم بی بی گفتم میخوام اسم خدا همیشه همرات باشه
صدای هق هقم بلند شد و پاکتو تو دستام فشار دادم بی بی سرمو تو آغوشش گرفت و اونم گریه میکرد تموم حالات و رفتارم عصبی بود. سرمو از توی سینش بیرون آوردم و رو به سرگرد که اخماشو کشیده بود تو هم و با ناراحتی به زمین نگاه میکرد. گفتم بگید ... بگید من آرومم به خدا حتی گریه هم نمیکنم فقط بگید و بذارید خیالم راحت شه.
و با حرص اشکامو پاک کردم آروم و قرار نداشتم و نمی فهمیدم دارم چکار می کنم.
سرگرد شما حالتون خوب نیست خانم بذارید .....
داد زدم من خوبم شما فقط به من بگید چی به سر شوهرم اومده؟ فقط همینو می خوام بدونم
سرشو تکون داد باشه من فقط به وظیفم عمل میکنم متاسفانه باید بگم توی مسیر راننده که کیوان بوده توسط افراد داخل ون تیر می خوره و در جا تموم میکنه چون گلوله به سرش اصابت میکنه و خارج از شهر بودن کنار جاده ی باریکی که سینه ی کوه بوده پرتگاه های بلند و خطرناکی قرار داشته و همون موقع که شلیک میشه ماشین منحرف میشه سمت چپ و ماشین توی دره سقوط می کنه و میانه ی راه آتیش میگیره هر دو سرنشین خودرو .....
با حمله ی عصبی که بهم دست داد جیغ کشیدم و پاشدم فریاد میکشیدم و مرتب میگفتم نه این دروغه ... آرشام
توی سر و صورتم می زدم و به صورتم جنگ مینداختم گریه میکردم و به خدا شکوه می کردم.
گناهکار fereshteh27 کاربر انجمن نودهشتیا
نمی دونم چرا دستم میلرزید میخواستم برش دارم ولی انگار یکی جلومو میگرفت آب دهنمو قورت دادم تا از سوزش گلوم کم بشه.
ولی با این کار بغضم سنگین تر شد. دست سردمو دراز کردم و پاکتو از روی زمین برداشتم. لازم نبود در شو باز کنم، محتویات توش کاملا مشخص بود مات و مبهوت نگاهمو روشون گردوندم.
خدایا نه حلقه ی آرشام پلاک الله ای که اون شب توی کلبه بهش هدیه دادم ساعت مچیش فندک زیپویی که همیشه با خودش داشت و یه سری مدارک که نصفشون سوخته بود.
ای ... اینا .... اینا همشون .... اینا متعلق به همسرمه این گردنبند آرشامه اینا .... اینا دست شما چکار میکنه؟! این مدارک چرا سوخته؟!
صدام که با بغض گرفته بود هر لحظه بلندتر میشد. بی بی دستمو گرفت و زمزمه کرد که آروم باشم، اما نمی تونستم و
مغزم به کل قفل کرده بود.
سرگرد خانم امینی لطفا آروم باشید. من همه چیزو با جزیات براتون توضیح دادم تا در جریان اتفاقات قرار بگیرید. قصد بازجویی از شما رو هم نداشتم و گرنه ازتون میخواستم با من به اداره ی بیاید، پس .....
بلند گفتم تو رو خدا حرفتونو نپیچونید و راست و حسینی بگید چی به سر آرشام من اومده؟ تو رو قرآن مگه حال و روزمو نمی بینید؟
عمو محمد دخترم آروم باش و بذار جناب سرگرد حرفشو بزنه.
رو بهش با بعضی که چیزی تا شکستنش نمونده بود گفتم چطور آروم باشم عمو محمد؟ ببینید .....
رو به بی بی پاکتو گرفتم و تکونش دادم.
بی بی نگاه کن اینا وسایل آرشامه این همون حلقه ای که شما سر عقد بهمون دادید. بی بی تو رو خدا نگاه کن این همون گردنبندیه که
بهش دادم و خودم با دستای خودم الله رو به گردنش بستم بی بی گفتم میخوام اسم خدا همیشه همرات باشه
صدای هق هقم بلند شد و پاکتو تو دستام فشار دادم بی بی سرمو تو آغوشش گرفت و اونم گریه میکرد تموم حالات و رفتارم عصبی بود. سرمو از توی سینش بیرون آوردم و رو به سرگرد که اخماشو کشیده بود تو هم و با ناراحتی به زمین نگاه میکرد. گفتم بگید ... بگید من آرومم به خدا حتی گریه هم نمیکنم فقط بگید و بذارید خیالم راحت شه.
و با حرص اشکامو پاک کردم آروم و قرار نداشتم و نمی فهمیدم دارم چکار می کنم.
سرگرد شما حالتون خوب نیست خانم بذارید .....
داد زدم من خوبم شما فقط به من بگید چی به سر شوهرم اومده؟ فقط همینو می خوام بدونم
سرشو تکون داد باشه من فقط به وظیفم عمل میکنم متاسفانه باید بگم توی مسیر راننده که کیوان بوده توسط افراد داخل ون تیر می خوره و در جا تموم میکنه چون گلوله به سرش اصابت میکنه و خارج از شهر بودن کنار جاده ی باریکی که سینه ی کوه بوده پرتگاه های بلند و خطرناکی قرار داشته و همون موقع که شلیک میشه ماشین منحرف میشه سمت چپ و ماشین توی دره سقوط می کنه و میانه ی راه آتیش میگیره هر دو سرنشین خودرو .....
با حمله ی عصبی که بهم دست داد جیغ کشیدم و پاشدم فریاد میکشیدم و مرتب میگفتم نه این دروغه ... آرشام
توی سر و صورتم می زدم و به صورتم جنگ مینداختم گریه میکردم و به خدا شکوه می کردم.
- ۱.۸k
- ۱۴ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط