#میشه_خورشید_من_بشی؟

#میشه_خورشید_من_بشی؟
جونگین/سوآ
پارت: ۶

وایساده بود جلوم تا بقیه متوجه خنده های بی دلیلم نشن. هرچند مطمئن بودم که با اون وضعیت که من بوجود آوردم تا الان حتی مینهو که دورتر از من وایساده هم متوجه شده باشه.

دوباره یه قیافه جدی به خودم گرفتم و از پشت سرش کنار رفتم. الان دقیقا کنارش وایساده بودم. باورم نمیشه اما درکنارش از چیزی که فکر میکردم کوتاه تر و کوچیکتر هستم. فکر میکردم تا شونه هاش باشم اما مثل اینکه یکم از شونه هاش هم پایین تر بودم.
به ایینه بزرگ رو به روم نگاه کردم... نه این ممکن نبود. چجوری در برابر انقد کوچیک و بچه دیده میشدم؟ البته از حق گذریم هم یخورده برام جالب و بامزه بود...

نگاهم رو از ایینه گرفتم و به اعضا دادم. جوری غرق افکارم بودم که اصن نفهمیدم کی دونفر دیگه وارد اتاق تمرین شدن. خب، عالیه اون دونفر هم دختر بودن.
به پیشنهاد روز زمین دور هم نشستیم تا خودمونو معرفی کنیم...

چان: خیلی خب دخترا از اونجایی که احتمالا شما مارو میشناسید، پس فکر نمیکنم نیاز به معرفی باشه. پس فقط شما خودتون رو معرفی کنید.

بعد از اون نگاهش رفت سمت دختری که کنار هیونجین نشسته بود.

مین جی: من کیم مین جی هستم و ۱۹ سالمه.
میون: منم لی میون هستم ۱۸ سالمه‌.

بعد اون همه نگاه ها افتاد رو من... نمی‌دونم چرا اما دوباره استرس گرفته بودم.

سوآ: چوی سوآ هستم ۱۷ سالمه.

صدای مینهو و بقیه رو شنیدم که مکنه خطابم کردن... چقد لحظه های شیرین و خجالت آوری بود.

خب باید بگم که اون روزمون با جواب دادن به سوالای اعضا درمورد خودمون گذشت. وقتی از کمپانی اومدم بیرون هوا تاریک شده بود اما اهمیتی ندادم و ایرپادم رو گذاشتم تو گوشم و آهنگ محبوبم رو پلی کردم و به سمت خونه حرکت کردم.
باید وسایلم رو جمع میکردم. امروز آخرین روزی بود که تو خونه خودمون می‌خوابیدم...
هنوزم باورم نمیشه که قراره برای ایدل شدن آموزش ببینم، باورم نمیشه که قراره پیش اعضای استری کیدز زندگی کنم و تحت آموزش و حمایت اونا باشم...
هنوزم فکر میکنم این یه خوابه که قراره دیر یا زود ازش بیدار بشم...!

به خونه که رسیدم بعد از گفتن ماجرا برای مامان بابام رفتم تو اتاقم و نشستم تا وسایلم رو جمع کنم.
یه چمدون کوچیک برداشتم و وسایل ضروری و مورد نیازم رو گذاشتم توش و بعد از اینکه کارام تموم شد، نشستم و یکم درس خوندم و بعد برای خواب آماده شدم‌.
.
.
بعد از اینکه از مدرسه برگشتم، آماده شدم و چمدونم رو برداشتم و نشستن تا تاکسی بیاد. قبلش از مامانم خدافظی کردم و بعد رفتم تا زندگی جدیدمو شروع کنم.

تاکسی جلو در خوابگاه نگه داشت و من ازش پیاده شدم و به سمت در خوابگاه قدم برداشتم.

قبل از اینکه زنگ در رو فشار بدم، نفس عمیقی کشیدم و بعد دستم رو گذاشتم روی زنگ و بعد از چند ثانیه برداشتم و منتظر موندم تا در باز بشه.
چند دقیقه بعد در خونه آروم باز شد و دوباره... بله دوباره جیسونگ بود. احساس میکنم این پسر مسئول دره😐😂
دوباره مثل دیروز دستمو گرفت و کشید داخل...
عجیب بود اما خوابگاه به طرز عجیبی تمیز و مرتب بود!

هان: اینطوری با تعجب به اطراف نگاه نکن. اینجا همیشه انقد تمیز و مرتب نیست!

با شنیدن صدای آرومش نزدیک گوشم، خندم گرفت. خب... مثل اینکه اوضاع خوابگاه دقیقا همون جوری بود که بهش فکر میکردم!

گذشت و همراه جیسونگ رفتیم و رو مبل نشستیم تا بقیه هم بیان.
تقریبا یک ساعت بعد همه تو پذیرایی بودیم و منتظر بودیم تا بنگچان اتاق هارو بینمون تقسیم کنه.

چان: خیلی خب بچه ها ما اینجا پنج تا اتاق خواب داریم.
-الان قرعه کشی میکنیم و هم اتاقی هارو مشخص میکنیم☺️

یسری کاغذ های کوچیک رو ریخت تو یه ظرف شیشه‌ای و تکونش داد و بعد یکی از اون کاغذ هارو آورد بیرون.

چان: خب اولین نفر سونگمینه.

همین روند رو ادامه داد تا وقتی که همه هم اتاقی ها مشخص شدن.

«سونگمین، چانگبین، لینو، چان»
«فلیکس، هان، میون»
«هیونجین، مین جی»
«جونگین، سوآ»

سونگمین: الان این چه وضعشههع؟!!
چان: مشکل چیه؟؟
سونگمین: من می‌خوام تنها باشم
لینو: بهتررر اصن تو نباشی ما جامون بازتر میشه!
سونگمین: آره منم شبا راحتر میخوابم!
چان: بسه دیگهع هی هیچی نمیگم بیشتر ادامه میدن! سونگمین تو میتونی تنها بخوابی. حالا هم جمع کنید برید سرکاراتون‌!

خب این اتاق چیز خوبی بود که با جونگین هم اتاقی شدم؟ من واقعا نمیدونم باید چیکار کنم. از طرفی خیلی خیلی زیاد خوشحالم و هیجان دارم و از طرفی میترسم. تاحالا با یه پسر تنها نبودم... اشتباه نشه ها! منظور بدی ندارم من به جونگین و اعضا اعتماد دارم اما خب میدونید... یخورده واسم سخته.

ادامـه دارد..

#straykids #bangchan #leeknow #cangbin #hyunjin #han #felix #seungmin #jeongin