فیک (دریاچه عشق) پارت دوازدهم
گفت:اوففف...پس میدونستی.
گفتم:بله اما...می‌دونی که من عاشقت نیستم مگه نه؟
گفت:آره...مهم نیست.مهم عشق من نسبت به توعه.
همون موقع یکی از آدماش در رستوران و باز کرد و سریع اومد پیش تهیونگ و گفت:آقا پدرتون تشریف آوردن.
تهیونگ گفت:ای...بخشکی این شانس
و رو به من ادامه داد:فقط کنارم باش.یادت باشه در خطری.
گفتم:باشه.
با تعجب نگاهم کرد چون اولین بار بود حرف گوش می‌گرفتم.گفتم:چیه خب؟من اونقدراعم لجباز نیستم.
گفت:فقط عادی رفتار کن.
باباش با یکی از بادیگارداش وارد رستوران شدن و با دیدن من کنار تهیونگ گفت:پس درست شنیدم که با دختر دشمنم اومدی بیرون.
تهیونگ:آره بابا درست شنیدی حالا مشکلی داری؟بنظرم با ۲۷ سال سن مشکلی نداره خودم برای خودم تصمیم بگیرم.
باباش:من تو رو یه عمر بزرگ کردم بی معرفت.پسره ی قدر نشناس.
تهیونگ از رو صندلیش بلند شد که منم بلند شدم.بعد از بلند شدنم منو فورا کشید پشت خودش و باباش به بادیگاردش علامت داد و اومدن سمت تهیونگ تا منو بگیرن.تهیونگ نذاشت و رو سر بادیگارده اسلحه گرفت.اونم همین کار و با تهیونگ انجام داد.من یکم ترسیده بودم اما برای حواس پرتی به بادیگاردش گفتم:اگه جرعت داری ماشه رو بکش.
و همون لحظه چاقوی جیبی تهیونگ که دیده بودم دائم تو جیبشه رو کش رفتم.تهیونگ گفت:ا/ت تو دخالت نکن.
ساکت شدم و همچنان که باباش و تهیونگ داشتن صحبت میکردن،اسلحه بادیگاردش رو سر تهیونگ و اسلحه تهیونگ رو سر بادیگاردش بود.یادمه بابام گفته بود کیم یونگ هون همیشه بادیگارداش و وفادار به خودش انتخاب میکنه پس امتحانش ضرری نداشت.با اون چاقو آروم آروم از تهیونگ دور شدم جوری که حواسش نبود و پشت ستون وسط رستوران قایم شدم.از اونجا یواش یواش رفتم و پشت باباش وایسادم و چاقو رو گرفتم رو گردنش و گفتم:اسلحتو بنداز وگرنه رئیس جونت میمیره.
بادیگاردش یه نگاهی به من کرد که تهیونگ همون موقع با یه حرکت اسلحه ی بادیگارده رو گرفت و گفت:بابا یکم آدمای با عرضه تری و استخدام کن.
و رو به من گفت:لیدی...بیا اینجا کافیه.
به من گفت لیدی؟بعدا حالیش میکنم لیدی کیه.چاقو رو آروم کنار کشیدم و با مغروریت تمام و خیلی عادی سرمو بالا گرفتم و رفتم کنار تهیونگ وایسادم و گفتم:مستر وقت خداحافظی نیست؟
گفت:چرا ما؟
و رو به باباش ادامه داد:گم شید برید.
باباش گفت:برای من داشتن دشمن جدید فرق نداره.توام یکی از اونایی.دیگه پسری به اسم تهیونگ ندارم.
تهیونگ:چه بهتر.من ترجیح میدم جزو خانواده همسرم باشم تا تو بابام باشی.
همسرششش؟تعجب کردم اما تغییری تو چهرم ندادم.اون الان بخاطر من از خانوادش گذشت؟
باباش:گمشو برو فقد.
تهیونگ:منظورت خودتون بود دیگه؟برید.
باباش با حرص رفت بیرون.
گفتم:بله اما...می‌دونی که من عاشقت نیستم مگه نه؟
گفت:آره...مهم نیست.مهم عشق من نسبت به توعه.
همون موقع یکی از آدماش در رستوران و باز کرد و سریع اومد پیش تهیونگ و گفت:آقا پدرتون تشریف آوردن.
تهیونگ گفت:ای...بخشکی این شانس
و رو به من ادامه داد:فقط کنارم باش.یادت باشه در خطری.
گفتم:باشه.
با تعجب نگاهم کرد چون اولین بار بود حرف گوش می‌گرفتم.گفتم:چیه خب؟من اونقدراعم لجباز نیستم.
گفت:فقط عادی رفتار کن.
باباش با یکی از بادیگارداش وارد رستوران شدن و با دیدن من کنار تهیونگ گفت:پس درست شنیدم که با دختر دشمنم اومدی بیرون.
تهیونگ:آره بابا درست شنیدی حالا مشکلی داری؟بنظرم با ۲۷ سال سن مشکلی نداره خودم برای خودم تصمیم بگیرم.
باباش:من تو رو یه عمر بزرگ کردم بی معرفت.پسره ی قدر نشناس.
تهیونگ از رو صندلیش بلند شد که منم بلند شدم.بعد از بلند شدنم منو فورا کشید پشت خودش و باباش به بادیگاردش علامت داد و اومدن سمت تهیونگ تا منو بگیرن.تهیونگ نذاشت و رو سر بادیگارده اسلحه گرفت.اونم همین کار و با تهیونگ انجام داد.من یکم ترسیده بودم اما برای حواس پرتی به بادیگاردش گفتم:اگه جرعت داری ماشه رو بکش.
و همون لحظه چاقوی جیبی تهیونگ که دیده بودم دائم تو جیبشه رو کش رفتم.تهیونگ گفت:ا/ت تو دخالت نکن.
ساکت شدم و همچنان که باباش و تهیونگ داشتن صحبت میکردن،اسلحه بادیگاردش رو سر تهیونگ و اسلحه تهیونگ رو سر بادیگاردش بود.یادمه بابام گفته بود کیم یونگ هون همیشه بادیگارداش و وفادار به خودش انتخاب میکنه پس امتحانش ضرری نداشت.با اون چاقو آروم آروم از تهیونگ دور شدم جوری که حواسش نبود و پشت ستون وسط رستوران قایم شدم.از اونجا یواش یواش رفتم و پشت باباش وایسادم و چاقو رو گرفتم رو گردنش و گفتم:اسلحتو بنداز وگرنه رئیس جونت میمیره.
بادیگاردش یه نگاهی به من کرد که تهیونگ همون موقع با یه حرکت اسلحه ی بادیگارده رو گرفت و گفت:بابا یکم آدمای با عرضه تری و استخدام کن.
و رو به من گفت:لیدی...بیا اینجا کافیه.
به من گفت لیدی؟بعدا حالیش میکنم لیدی کیه.چاقو رو آروم کنار کشیدم و با مغروریت تمام و خیلی عادی سرمو بالا گرفتم و رفتم کنار تهیونگ وایسادم و گفتم:مستر وقت خداحافظی نیست؟
گفت:چرا ما؟
و رو به باباش ادامه داد:گم شید برید.
باباش گفت:برای من داشتن دشمن جدید فرق نداره.توام یکی از اونایی.دیگه پسری به اسم تهیونگ ندارم.
تهیونگ:چه بهتر.من ترجیح میدم جزو خانواده همسرم باشم تا تو بابام باشی.
همسرششش؟تعجب کردم اما تغییری تو چهرم ندادم.اون الان بخاطر من از خانوادش گذشت؟
باباش:گمشو برو فقد.
تهیونگ:منظورت خودتون بود دیگه؟برید.
باباش با حرص رفت بیرون.
- ۱۴.۸k
- ۱۰ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
