کاش یه مغازه بود

کاش یه مغازه بود
آدم می رفت
می گفت
بی زحمت یه کم “خیال خوش” می خوام
ببخشید این “خنده ها از ته دل” چندن؟
آقا!
این “آرامشا” لحظه ای چند؟
این”بی خیالیا” که می پاشن رو زندگی مشتی چند؟
ازین “روزایی که بی بغضن” دارین؟
ازین “سالایِ بی رنج” اندازه دل ما دارین؟!
این “شادیا” دوام دارن؟!
نه…
کاش یه جایی بود می شد رفت و بگی آقا یه “زندگی” می خوام
بی زحمت جنس خوبش