دریا سلام، یاد تو از دل نمی‌رود

دریا سلام، یاد تو از دل نمی‌رود
ڪشتی به خون نشسته به ساحل نمی‌رود

باید ڪبوتران حرم، نوحه سر ڪنند
اندوه بی ڪران تو از دل نمی‌رود

ای محمل تمام غزل‌های عاشقی!
این ناقه در مسیر تو در گل نمی‌رود

در دجله جنون تو، مأوا گرفته است
دیگر فرات سمت مقابل نمی‌رود

ای آن ڪه بربلند تماشا نشسته‌ای
این دور، یڪ نفس سوی باطل نمی‌رود

در مُلڪ بی نظیرِ سلیمان، به وقت شام
جز مرد عشق، سوی مقاتل نمی‌رود

سردار عشق، شوق شهادت مبارڪت
آن ڪس ڪه نیست عارف واصل، نمی‌رود!

برعرش واشده است تمام دریچه‌ها
جز راه عشق، راه به منزل نمی‌رود