.

.

نوبهار آمد و چون عهد بتان توبه شکست
فصل گل دامن ساقی نتوان داد ز دست

کاسه و کوزۀ تقوی که نمودند درست
دیدم آن کاسه به سنگ آمد و آن کوزه شکست

باز از طرف چمن نالۀ بلبل برخاست
عاشقان بی می و معشوق نخواهند نشست

مژدگانی که دگر باره گل از گلبن رست
بلبل سوخته خرمن ز غم هجران رست

سرخ گل خنده زد و ابر به کوهسار گریست
لاله بگرفت قدح بلبل عاشق شد مست

گرفتد بر سر من سایۀ آن سرو بلند
پیش چشمم فلک بر شده بنماید پست

بخت اگر یار شود رخ به میخانه کشم
من دُردی کش ، سودا زدۀ باده پرست

نغمه ها داشتم از عشق تو چون ساز و فلک
گوشمال آنقدرم داد که تا رشته گسست

خبرت هست که دیگر خبر از خویشم نیست؟
خبرت نیست که آخر خبر از عشقم هست؟

دلرباتر ز رخت در دمنی گل ندمید
دلگشاتر ز لبت در چمنی غنچه نبست

شهریارا دگر از بخت چه خواهی که برند
خوبرویان غزل نغز تو را دست به دست

#استاد_شهریار

💫🎋