چقد جنگل خوسی ملت وسی خسته نبسی میجان جانا

چِقَد جَنگلَ خوسی، ملّتَ وَسی؟ خَسته نُبُسی؟ می‌جانَ جانانا

(چقدر در جنگل می‌خوابی، برای مردم؟ خسته نشدی؟ ای جان جانان من!)

تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا!

(تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان!)

خدا دانه‌یِ که من، نَتانَم خُفتن، از ترس دُشمن، می دیل آویزانا

(خدا می‌داند که من، خواب نمی‌توانم، از ترس دشمن، دلم آویزان است (نگرانم))

تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا!

(تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان!)

چِرِ زوتَر نایی، تُندتر نایی، تَنها بَنایی، گیلان ویرانا

(چرا زودتر نمی‌آیی؟ تندتر نمی‌آیی؟ گیلانِ ویران را تنها گذاشته‌ای)

تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا!

(تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان!)

اَمه رشتی جَغَلان، ایسیم تی فَرمان، کُنیم اَمی جان، تی پا جیر قُربانا

(ما بچه‌های رشت، به فرمان توایم، جانمان را به پایت قربان می‌کنیم)

تَرا گَمَه، میرزا کوچیک خانا!

✔
(تو را می‌گویم، ای میرزا کوچک خان !)
#رشتیهای_با_فرهنگ
#رشت #رشت_گیلان #گیلانگردی #گیلان #شمال #میرزا_کوچک_خان #گیلانیها