ین گونه ام که در غم غربت شکیب نیست

ین گونه ام که در غم غربت شکیب نیست
گر سر کنم شکایت هجران غریب نیست

جانم بگیر و صحبت جانانه ام ببخش

کز جان شکیب هست و ز جانان شکیب نیست
گم گشته دیار محبت کجا رود؟

نام حبیب هست و نشان حبیب نیست

عاشق منم! که یار به حالم نظر نگرد

ای خواجه درد هست ولیکن طبیب نیست

در کار عشق او که جهانیش مدعی است

این شکر چون کنیم که ما را رقیب نیست؟

 

گلبانگ سایه گوش کن ای سرو خوش خرام

کاین سوز دل به ناله هر عندلیب نیست