نکته‏ها و پیام های سوره واقعه آیات 27-33:

نکته‏ها و پیام های سوره واقعه آیات 27-33:

1- «اصحاب الیمین» همان کسانی هستند که در آیه 8 همین سوره به‏ «أَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ» نامیده شدند. از آنجا که در قیامت نامه عمل خوبان را به دست راستشان می‏دهند و اهل یُمن و سعادت شده‏اند، آنان را اصحاب یمین نامیده‏اند.

2- «طَلْحٍ» جمع «طلحه»، به معنای درخت موز است. چنانکه در روایتی از حضرت علی علیه السلام نیز به این معنا آمده است. البتّه بعضی مفسّران، مراد از «طلح» را درخت امّ غیلان می‏دانند که همان درخت اقاقیا می‏باشد که دارای گلهای بسیار خوشبو است.

3- نعمت‏های دنیوی آفاتی دارد؛ ولی در بهشت و نعمت‏های بهشتی هیچ نقص و آفتی نیست؛ مثلًا:
گیاهش تیغ دارد، ولی گیاه بهشت تیغ ندارد. «مَخْضُودٍ»
سایه‏اش موقّت است، ولی در بهشت سایه درخت‏ها دائمی است. «ظِلٍّ مَمْدُودٍ»
میوه‏های دنیا یا نایاب است یا موسمی، ولی در قیامت میوه‏ها زیاد و دائمی و در دسترس همه و بدون ضرر و زیان است. «کَثِیرَةٍ، لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ»

4- اصحاب یمین در قیامت، جایگاه بس والا و اعجاب برانگیزی دارند.

5- گرچه دانشمندان به برخی خواص برگ سدر پی برده‏اند، امّا در این‏که چه تأثیری در هوا و محیط پیرامون خود دارد، نیاز به تلاش جدید دارد.

6- آب جاری و ریزان، سالم‏تر از آب ساکن و راکد است.