تارهای یک قلب پارت۵

از زبان سونیک💙
وقتی منو بلند کردم گونه‌هام سرخ شده بود اما زود به خودم اومدم.
به نظر نمیومد ادم بدی باشه اما یه‌ حس بهم میگه میتونم بهش اعتماد کنم....نه ، دوباره این کار رو نمیکنم.
یه دفعه احساس خستگی شدیدی میکنم، به خاطر دویدن زیاد خیلی خسته شده بودم و ناخودآگاه تو آغوشش به خواب رفتم.
از زبان شدو🖤
بالاخره به حمارت برگشتیم.
شدو : بالاخره رسیدیم....اوه ، خوابی؟
متوجه شدم که تو آغوشم به خواب رفته و به ارومی وارد حمارت شدم و به سمت اتاقم رفتم و روی تخت خوابوندمش و روش رو پتو کشیدم و برای چند وقت کنارش موندم تا بیدار بشه و زخمش رو درمان کنم چون نمیخوام خودم بیدارش کنم.
بالاخره چشمام رو باز کرد‌.
شدو : بیدار شدی خواب‌الود.
سونیک: تو اینجا چیکار میکنی؟
شدو : هیچی فقط میخواستم وقتی بیدار شدی زخمت رو درمان کنم.
بلند شدم و به سمت جعبه کمک های اولیه که روی میزم بود رفتم و بردمش پیش تخت.
شدو : خب ، بهتره تکون نخوری ، باشه؟
سونیک: باشه
شروع به بانداژ کردن زخمش کردم.
شدو : تموم شد.
سونیک: ممنون.
شدو : بهتره یکم استراحت کنی ، این زخم به این زودی ها خوب نمیشه.
سونیک:باشه.
بلند شدم و به سمت در رفتم.
سونیک : صبر کن!
شدو:؟
سونیک: چرا جون منو نجات دادی؟
شدو : منظورت چیه؟
سونیک: منظورم اینه که میتونستی منو اونجا بکشی ولی این کار رو نکردی ، چرا؟
شدو : من دلیل خودم رو دارم.
سونیک : لطفاً ، بهم بگو.
شدو : خیلی خب باشه اما قول بده قضاوتم‌ نکنی.
سونیک: قول میدم.
رفتم پیشه و کنار تخت نشستم.
شدو : شاید تو فکر کنی من فقط یه یه دزد و یه مافیای ساده هستم که دنبال اذیت و آزار دادن مردم هستم اما اشتباه میکنی، من اصلا اونطور نیستم، میدونی ، چند وقت پیش تقریباً خیلی وقت پیش ، من یه دوست داشتم ، ماریا، من اون رو خیلی دوست داشتم ، اون تنها کسی بود که منو همینجوری که بودن قبول کرد اما یه شب ، چند نفر وارد خونه شدن و من و ماریا رو گرفتن ، من سعی کردم که ماریا رو نجات بدم اما اونا چیزی میخواستن که ماریا نمیخواست به اونا بگه چون اونا اصلا خوب نبودن پس....برای همیشه اونا جلوی من ماریا رو کشتن....
سونیک : شدو ، من خیلی متاسفم.
شدو : میدونم...
سونیک: تو چی؟ تونستی فرار کنی؟
شدو: اره ، تونستم فرار کنم اما هنوز دردش توی وجودم مونده که چطور اونو چلوی چشمام کشتن...
از زبان سونیک💙
بغلش کردم.
سونیک : میدونم ، تو سختی های زیادی رو کشیدی ولی دنیا که به اخر نرسیده.
شدو : تو خیلی مهربونی اما این چیزی رو درست نمیکنه ، من قول دادم که انتقامم رو بگیرم.
سونیک : شدو ، لجباز نباش ، با انتقام هیچی درست نمیشه.
شدو: اونا باید همین دردی که من کشیدم رو بکشن!
سونیک : میدونم ،‌هنوز عصبانی و ناراحت هستی اما من...میخوام کمکت کنم.
شدو: کمکم کنی؟
ادامه دارد..