آدم‌ ها را لبریز نکنیم.

آدم‌ ها را لبریز نکنیم.
همیشه نمی‌ شود نادیده گرفت.
آستانه‌ تحمل هر کس،اندازه‌ ای دارد.
هر آدمی از یک جایی به بعد خسته می‌ شود،
از خوب بودن دست می‌ کشد،
قسمت‌ های آزاردهنده‌ زندگیش را جدا می‌ کند و برای همیشه دور می‌ ریزد.
با خودخواهی و غرورهای بی‌ جا،صبر آدم‌ ها را لبریز نکنیم.
یک بار برای همیشه بفهمیم؛
تمام جهان موظف نیست باب میل و اراده‌ ما رفتار کند...
آدم‌ های این روزگار به قدری فکر و مشغله دارند که حوصله ندارند پای حرف و برداشت‌ های اشتباه ما بنشینند،
حوصله ندارند خودشان را با اخلاق و طرز تفکر تعمیم‌ نیافته‌ ما عوض کنند،
حوصله ندارند حرف‌ های بی‌ فایده و تکراری بشنوند.
کاری به کار آدم‌ ها نداشته باشیم.
آدم‌ ها،سرشان به کار خودشان گرم است،
آدم‌ ها دل و دماغ سابق را ندارند،
بد نیست ما هم کمی با دنیا سازگار شویم و این‌ قدر خودمان و دیگران را عذاب ندهیم.

#دلنوشته #ادبیات #نویسنده #نرگس_صرافیان_طوفان

https://t.me/moshavere_pooya